Την δεκαετία του 80, ξέραμε 3 μεγάλες ομάδες. Τον Παναθηναϊκό, τον γαύρο και το αεκάκι. Με αυτή την σειρά και με αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Το «αεκάκι»...
Και καταφέραμε να μας περάσει το «αεκάκι». Αυτή είναι η κληρονομιά των τελευταίων 46 ετών. Από ΠΡΩΤΗ ομάδα σε τίτλους στην Α Εθνική το 1979, γίναμε η 3η ομάδα σε τίτλους από τότε που έγινε επαγγελματικό το ποδόσφαιρο.
Σφαλιάρες από τον Νταϊφα με το «καλημέρα». Ξεκινάμε με 9 πρωταθλήματα Α Εθνικής και 5 ο γαύρος. Σε 20 χρόνια. Και ξαφνικά από το 1979 παίρνει 4 σερί ο γαύρος και μας έπιασε στα πρωταθλήματα. Ευτυχώς τα έσπασαν ο ψηλός με τον κοντό και την διοίκηση το 83-84 (νταμπλ) και έφυγε ο Νταιφάς για ένα χρόνο και τσουπ ... νταμπλ (1986). Επιστρέφει και ... πάλι πρωτάθλημα (1987). Στα ίδια δηλαδή (11-10). Και ... ευτυχώς αποχωρεί ο Νταιφάς το 1987.
Αλλά δυστυχώς το 1988 αναλαμβάνει την αεχ ο γιδόπουλος και αργότερα οι μελλισανίδης-καρράς. 4 πρωταθλήματα η αεκ σε 8 χρόνια. Και 4 εμείς. Όταν υπήρχε αντίπαλος με δύναμη και «άκρες» χάναμε τις κούπες. Μας χρέωσαν μια «παράγκα» που μας έκανε οτι ήθελε ο Νταιφάς και ο Μελλισανίδης. Σε 17 χρόνια, πήραμε 6 και χάσαμε 11 πρωταθλήματα. Και αυτό θεωρείται επιτυχία. Στην καλύτερή μας εποχή, με την ισχυρότερη διοίκηση όλων των εποχών.
Και μετά ... ξύπνησε πάλι ο γαύρος. Παρέδωσε το 1993 ο Νταιφάς στον πράκτορα και τέλος εποχής. Ο πράκτορας ασχολήθηκε και μας εξαφάνισε. Σε 3χρόνια έμαθε και από 1996-97 μας διέλυσε. Άλλα 4 σερί πρωταθλήματα και έφυγε ο καπετάνιος. Ε-φυ-γε. Δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα.
Έφυγε με 6 επαγγελματικά πρωταθλήματα και 15 στην Α εθνική συνολικά και τον γαύρο να έχει 9 επαγγελματικά πρωταθλήματα και 14 στην Α εθνική συνολικά. Και μετά ... δυστοπία. Από το 2000 μέχρι το 2008, μόλις 1 πρωτάθλημα σε 8 χρόνια (!). Και ο γαύρος άλλα 7.
Η διετία της πολυμετοχικότητας (2008-210) μας έδωσε νταμπλ και τον γαύρο 5ο, αλλά δεν μας άρεσε. Και ξαναγυρίσαμε στην κανονικότητα. Άλλα 2 χρόνια (2010-12) με δώρα στον γαύρο. Με την ισχυρότερη οικογένεια της Ελλάδας στο τιμόνι και τον γαυρο να έχει πλέον τον φαταούλ στο τιμόνι.
Και ξαφνικά ...φούζος στο τιμόνι (2012). Και άλλα 15 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα. Με μόνιμη δικαιολογία την «παράγκα». Που σαφώς υπήρχε, αλλά πλέον ΟΛΟΙ έμαθαν. Και τα κατάφεραν και πήραν και 5 πρωταθλήματα σε 10 χρόνια.
Και ο Παναθηναϊκός ... έγινε Παναθηναϊκάκι. Από πρώτη δύναμη της Ελλάδας, έγινε τέταρτη τα τελευταία 30 χρόνια. Αντί να έχουμε εμείς δυναστεία με 5-6 σερί πρωταθλήματα, με καμιά 20αριά συνολικά, με τις άλλες ομάδες να μας βλέπουν με το κυάλι και έχοντας στο τιμόνι ανθρώπους με απίστευτη ισχύ διαχρονικά (οικογένεια), ή απίστευετς άκρες στην τωρινή κυβέρνηση (φούζος), εχούμε γίνει ο περίγελος του αθλήματος.
Η μόνη ομάδα που ούτε οι ίδιοι οι οπαδοί της δεν ελπίζουν οτι θα πάρει πρωτάθλημα. Oι αντίπαλοι οπαδοί δεν ασχολούνται καν με το ενδεχόμενο να τους πάρουμε τίτλους/ Ούτε κατά λάθος. Η μόνη ομάδα που οι διοικήσεις της ΔΕΝ έχουν προτεραιότητα το πρωτάθλημα, αλλά τις 2ες θέσεις και λογιστικά βιβλία και τα μεγάλα «selling club». Oι αντίπαλες διοικήσεις δεν ασχολούνται καν με το ενδεχόμενο να τους «πάρουμε» την ΕΠΟ, τις ενώσεις, ή να ασχοληθούμε σοβαρα με την διαιτησία και να τους πολεμήσουμε.
'Ολα τα αφηγήματα για την «πανίσχυρη» οικογένεια, τα κατέρριψε η κούλα. Πήρε τα ίδια πρωταθλήματα με μας σε λιγότερα χρονια και μάλιστα ερχόμενη από την Γ Εθνική και έφτιαξε και γήπεδο ΕΚΕΙ που ήθελε 6-7 χρόνια πριν απο μας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου