Την «παράγκα» δεν την πολεμάς με ένα dvd. Το δοκίμασαν και άλλοι αυτό παλιότερα και απέτυχαν. Ούτε αν στείλουμε ένα κρασί «Παράγκα» στον Ιερεθουέλο, θα το εκλάβουν ως σοβαρή διαμαρτυρία και θα μας σφυρίξουν 50-50.
Οι Ισπανοί δεν γούσταραν τον Μοντεγιούνας, τον πέταξαν έξω και τοποθέτησαν τον Ιερεθουέλο. Τόσο απλά. Εμείς αντιδράσαμε? Και αν ναι, πως? Στο 5ο παιχνίδι ήξεραν καλά ποιούς έπρεπε να στείλουν. Και αυτούς έστειλαν. Εμείς ποιούς περιμέναμε δηλαδή?
Και στο 3ο και στο 4ο όταν «φωνάξαμε», απάντησαν με περισσότερες φωνές. Και μάλιστα ενώ ... νίκησαν. Πονηροί.
Εμείς όταν νικήσαμε στο 2ο παινίδι στην Ισπανία που μας πέρασαν πάλι ... πριονοκορδέλα, ήμασταν μέσα στην τρελή χαρά
Και ασχέτως αν θα περάσουμε στο Φ4, ασχέτως αν θα κατακτήσουμε ή όχι το τρόπαιο, η φετινή χρονιά ας μας γίνει μάθημα στον τρόπο που ρυθμίζει και «λύνει» τις διαφορές της, η διοργάνωση.
Και φέτος έχει την ίδια τακτική, όταν εμείς για πολλοστή φορά επιλέγουμε έναν τρόπο και έναν πόλεμο που δεν έχει αποτέλεσμα υπέρ μας. Αν όντως θέλουμε να πολεμήσουμε, με ανακοινώσεις, αναρτήσεις, φωτογραφίες, dvd και άλλα τέτοια, δεν θα κερδίσουμε τον πόλεμο. Κάποιες μάχες, ίσως.
Υπάρχει ένα «σοφό» βιβλίο εκατοντάδων ετών, που οι βασικές του αρχές δεν αλλοιώθηκαν με την πάροδο του χρόνου και είναι κατάλληλο για ... οποιαδήποτε μορφή πολέμου.
«Η Τέχνη του Πολέμου» του στρατηγού Σουν Τσου.
«Η υπέρτατη τέχνη του πολέμου είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς να πολεμήσεις». Ο ιδανικός πόλεμος κερδίζεται μέσω της ευφυΐας και όχι της ωμής βίας. Να γνωρίζεις πότε να πολεμήσεις και πότε να μην πολεμήσεις.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου