Ο Παναθηναϊκός με το πρόγραμμα που του έτυχε, καλείται να εξασφαλίσει την πρόκριση από τα 3 πρώτα παιχνίδια και υπο προυποθέσεις να χτυπήσει «8αδα». Το ερώτημα ειναι «ΠΟΙΟΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ»?
Ο Παναθηναικός που ανατρέπει αποτελέσματα και είναι αήττητος και έχει μόνο νίκες εκτός έδρας? Η μήπως ο Παναθηναϊκός που δεν μπορεί να κερδίσει ούτε τους «Παξούς» στην έδρα του?
Ο Παναθηναϊκός που σκοράρει πάντα 2 γκολ εκτός έδρας? Η μήπως ο Παναθηναϊκός που δεχεται αστεία γκολ στο φινάλε στην έδρα του?
Απολύτως λογικό μια ομάδα που απαξίωσε το 80% του περσυνού έμψυχου δυναμικού που είχε και έκανε - κάνει - θα κάνει 12-13 μεταγραφες βασικών, να έχει αυτό το πρόσωπο. Αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία, είναι απόρροια. Είναι η λογική κατάληξη. Αρκετοί από αυτούς ήρθαν μετά την βασική προετοιμασία, οπότε η προσαρμογή όλων αυτών, θέλει αρκετό χρόνο.
Η επιλογή να πάμε στην εφαρμογή της τακτικής «τα αλλάζω όλα με την μία», φυσικά και περιέχει μεγάλο ρίσκο. Το παίρνεις, άρα αναλαμβάνεις τις συνέπεις. Άμεσες - έμμεσες - θετικές - αρνητικές. Αν ο παλιότερος παίχτης στο ρόστερ είναι ο Πάλμερ (2023) και μετά ο Πελίστρι (2024) και Τσιριβέγια (2025), αυτά είναι λογικά και επόμενα.
Και φυσικά, οι απαιτήσεις...
Από την μία μόλις έιδαμε το μονοπάτι (Πακσι - Τσσκα-1948), όλοι είπαν «αλίμονο αν δεν τις περάσεις - υποχρέωση είναι όχι κατόρθωμα». Και μετά ήρθε η Χράντετς και η τύχη για πρώτη φορά σε κληρώσεις μας χαμογέλασε. Τρεις αδύναμες και άγνωστες ομάδες που το τριφύλλι, έπρεπε να τις περάσει με 6 νίκες και 12-3 τέρματα.
Τελικά ο Παναθηναϊκός αγκομάχησε και με τις 3, έφερε 3 ισοπαλίες εντός έδρας, πήγε σε 2 παρατάσεις εκτός έδρας και έφαγε 8 γκολ το ένα πιο κωμικό από το άλλο, απόρροια μίας νέας και μη δεμένης αμυντικής γραμμής με «παλιότερο» όλων τον περσυνό Κυριακόπουλο.
Και εδω συμβαίνει η πρώτη μετάλλαξη των οπαδών. Βλέποντας μία ομάδα οριακά να περνάει τους αντιπάλους αυτούς, βλέποντας μία ομάδα να πέφτει κάτω στην παράταση από μυικούς και να μην έχουν κουράγιο να περπατήσουν, ξαφνικά η «απαίτηση - υποχρέωση», έγινε «κατόρθωμα».
Το «3 στα 3» σε προκρίσεις, έγινε μαθηματικό παράδοξο που έμοιαζε με παράσημο. Δηλαδή να περάσεις 3 ομάδες που είχες 70-80% ποσοστό πρόκρισης την κάθε φορά, είχε ... αξία πολλαπλάσια της πραγματικής. Τότε οι 2 συνεχόμενες προκρίσεις με Ντνίπρο και Μαρσέιγ που είχαμε 50% και 20% ποσοστό πρόκρισης κάθε φορά αντίστοιχα, θα έπρεπε να μπούνε σε μουσείο.
3 στα 3 έχουν πετύχει τα 2 τελευταία χρόνια η Πάφος, η Κοπεγχάγη, η Κάραμπαγκ, η Μίντιλαντ, η Ουτρέχτη, η αεχ, η Γιαγκελόνια, η Κραιόβα, η Ράκοβ, η ΑΖ, η Λωζάννη, η Σάμροκ, η Σπάρτα, η Ομόνοια, η Δυνάμο Ζάγκρεμπ, η Φενέρ, η Άντρελχετ, η Μπεσίκτας, η Μπενφίκα, η Μπράγκα, η Κοπεγχάγη, η Γκεντ και η Νόρτζελαντ. Ακόμα και η Σλόβαν του ... Σπόραρ!!! Τα 2 τελευταία χρόνια μόνο!!!
Το γεγονος οτι «φτύσαμε αίμα» με αυτούς τους αντιπάλους, έγινε «δείτε τι έπαθε ο γαύρος και ο μπαοκ». Δηλαδή να συγκρίνουμε μία επιτυχία με αποτυχίες, για να πατήσει μεγαλύτερη αξία. Και να το διαβάζεις από ανθρώπους που από την μία έκαναν «πόλεμο» όταν αγωνιζόμασταν με τον Άγιαξ, από την άλλη ήθελαν πρόκριση επί του «καφενείου» Άγιαξ και της «ποιά είναι αυτή Λανς».
Και τώρα να λέμε οτι το μοναδικό μαθηματικό επίτευγμα των 3 προκρίσεων, που έχουν πετύχει ένα σωρό «χωριά», είναι μια όαση μπροστά στην καταστροφή ενός αποκλεισμού. Προφανώς και είναι καλύτερο να προκριθείς, από το να αποκλειστείς.
Καποτε ήμασταν μοναδικοί που κερδίσαμε εκτός έδρας τον πρωταθλητή ΕΥΡΏΠΗΣ και αήττητο στην έδρα του Άγιαξ, και τώρα επειδή κάναμε 3 Χ 3 πετύχαμε κάτι μαθηματικά δύσκολο! Εμείς και άλλοι 30 μόνο!
Άρα και φέτος στο πρωτάθλημα αν κάνουμε 6 νίκες σερί και τερματίσουμε 2οι, να είμαστε ευχαριστημένοι. Ξέρετε τι ποσοστό επίτευξης έχουν οι 6 συνεχόμενες νίκες?
Και από την άλλη βλέπεις την κλήρωση και διαβάζεις «με 10-12 βαθμούς τις 4 πρώτες αγωνιστικές, θα περάσουμε». Δηλαδή ο Παναθηναϊκός που έκανε μαθηματική υπέρβαση να περάσει «σκασμένος» τα «χωριά», θα μαζέψει 12 βαθμούς νικώντας όποιον βρεί τις 4 πρώτες αγωνιστικές.
Άν βέβαια κάνουμε 3 ισοπαλίες και 1 νίκη και τελικά αποκλειστούμε θα «κράζουμε» την ομάδα. Ξέρετε όμως πόσο δύσκολα έιναι μαθηματικά να μείνεις αήτητος σε 4 αγώνες? Αλλά τότε δεν θα «πιάσει» αυτό το επιχέιρημα, γιατί ο Παναθηναϊκός έχει «υποχρέωση» να περάσει στην 24αδα!!!
Ο Παναθηναϊκός κάποιων συγκεκριμένων ετών, ΝΑΙ σαφώς και έχει υποχρέωση να κάνει χαλαρά 3 Χ 3 στα προκριματικά και 4 νίκες στους πρώτους έυκολους αγώνες. Ο Παναθηναϊκός του 2012 και έπειτα, έχει ως παράσημο οτι δεν αποκλείστηκε από τους 3 συνεχόμενους προκριματικούς γύρους. Οπότε ας αποφασίσουμε ΠΟΙΟΝ Παναθηναϊκό βλέπουμε στο γήπεδο.
Να απαιτούμε πρωτάθλημα και να λέμε «επίτευγμα το 3 στα 3, γιατί μπορεί να είχαμε αποκλειστεί και κοίτα τι επαθε ο μπαγκ και ο γαύρος» δεν γίνεται. Εξάλλου με την νοοτροπία αυτή δηλαδή «κοίτα σφαλιάρες που τρώει ο γαύρος στην ευρώπη, εγώ έχω περάσει στους 8 του Τσάμπιονς Λιγκ», «στην Ελλάδα δεν παίρνουμε τίτλους αλλά στην Ευρώπη πάμε καλά», καταλήξαμε τελικά με αποκλεισμούς από Μακάμπι και Οντένσε και με 16 χρόνια χωρις; πρωτάθλημα.
Αν δε, γίνει καμιά στραβή και φέρουμε Χ με την Λιβαδιά, τό «επίτευγμα» όχι μόνο θα πάει περίπατο, αλλά θα αρχίσουν οι γνωστές «κατάρες» και τα αναθέματα.
Η κλήρωση είναι δύσκολη για έναν Παναθηναϊκό που θα έχει κυριολεκτικά μια 15αδα βασικών νέων παιχτών (οι φετινοί και και αυτοί του Ιανουαρίου). Οι ομάδες θέλουν χρόνο να «δέσουν» και να «χτιστούν» σωστά. Μακάρι να κερδίσουμε τον χρονο.
Και μακάρι να τους κερδίσουμε όλους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου