O χτεσινός Παναθηναϊκός συνεχίζει να γράφει ... ρεκόρ. Η ομάδα ειναι αήττητη για 8ο συνεχόμενο αγώνα σε μία σεζόν (2025-26) και φαίνεται να στέκεται καλά στον αγωνιστικό χώρο.
Ένα κλασικό παράδειγμα είναι ο Ταμπόρδα. Όσοι βλέπετε τώρα έναν παιχταρά, ο ίδιος Ταμπόρδα ήταν και στο Κύπελλο με Καλλιθέα και Καβάλα που πέραν του γκολ, ήταν ένας μέτριος παίχτς, χαμένος στο χορτάρι και μάλιστα πίσω στο rotation από τον Μπρέγκου. Ήταν αρκετά αυτά που ΔΕΝ έκανε τότε ο Βιθέντε, αλλά τα κάνει πλέον. Βοήθησε ο ίδιος και τον βοήθησε και η ομάδα. Αυτή εξάλλου είναι και η σωστή προσέγγιση.
Το ίδιο ισχύει και για τον Μπακασέτα ο οποίος μαζί με τον Ρενάτο συνθέτουν ένα ποιοτικό δίδυμο που αλληλοσυμπληρώνονται. Παίχτες με εμπειρία που ξέρουν που να σταθούν και «διαβάζουν» το παιχνίδι. Ουτε «κώνος» ήταν ποτέ, ούτε έδινε «χαρτάκι» με αυτόν βασικό. Απλά παραμένει καλύτερος από τα υπόλοιπα χαφ που έχουμε.
Ο Παναθηναϊκός ήθελε χρόνο για να διορθώσει όλες τις ανορθογραφίες του τελευταίου χρόνου. Από τον Ιανουάριο του Βιτόρια (που ζήτησε Μειτέ και Μοχάμεντ και ήρθαν ο Σιώπης με τον Σφι) και έπειτα, η ομάδα αγόραζε και πούλαγε αλλά για να γίνει selling club και όχι για να χτίσει ομάδα.
Κάποιος έπρεπε να βρει ένα σύστημα, έναν τρόπο, να μακιγιάρει τα λάθη και να βρει τι πλεονεκτήματα έχει το φετινό ρόστερ. Όλα αυτά δεν γ'ινονται μέσα σε ένα μήνα, γιατί όπως έχουμε πει πολλάκις, το ποδόσφαιρο ΔΕΝ είναι FM. Θέλει χρόνο και θελει να δοκιμάσεις τα πάντα για να έχεις πλήρη εικόνα και να μην αδικήσεις κανέναν.
O Παναθηναϊκός πήρε την πρόκριση με την Πλζεν εκτός έδρας, αγωνιζόμενος στην παράταση με πάιχτη λιγότερο. Χτες κέρδισε την Μπέτις με παίχτη λιγότερο για σχεδόν ένα ημίχρονο. Δεν απειλήθηκε ούτε στιγμή. Το καλοκαίρι με την Ρέιντζερς μετά την αποβολή, κατέρρευσε και έχασε.
Τα 26 παιχνίδια με 26 διαφορετικές 11άδες που χλεύαζαν οι προπνητές του πληκτρολογίου - σε μία χαμένη σεζόν - ήταν απολύτως λογικά. Πλέον υπάρχει χαρτογράφιση του ρόστερ, έχουν δοκιμαστεί όλοι και όχι απλά σε 15λεπτά με την Καβάλα στο Κύπελλο και το καλοκαίρι λογικά θα έχουμε ελάχιστες κινήσεις για να διορθωθούν οι τελευταίες ατέλειες.
Αυτό και πάλι δεν μας εξασφαλίζει την επιτυχία όπως πολύ σωστά είπε από την αρχή ο Μπεντίτεθ. Η επιτυχία έρχεται μέσω της προσπάθειεας. Και εδω προσπαθούμε ΟΛΟΙ.
Πρωτίστως η διοίκηση (αφήνοντας τον προπονητή στην ησυχία του και εξασφαλίζοντας οτι δεν θα βρούμε άλλους Νταμπάνοβιτς και Μαρτσίνιακ στον δρόμο μας), μετά ο προπονητής και οι παίχτες (αποδίδοντας αυτά που μπορούν) και τέλος οι οπαδοί (οι οποίοι πρέπει να καταλάβουν οτι αν κράζεις από το 1ο λεπτό τον Μπακασέτα, θα εισπράξεις επί 90 λεπτά έναν κακό Μπακασέτα).
Το χειρότερο κακό βέβαια δεν το κάνουν οι γαύροι στην ομάδα, αλλά οι προπονητές του πληκτρολογίου και οι σελίδες 12χρονων που στοχοποιώντας παίχτες σε ποδόσφαιρο μπάλα και βόλλευ παίρνουν «κλικ» και νομίζουν οτι βοηθάνε την ομάδα, ενώ στην ουσία παρασύρουν κόσμο να κάνει έμμεσα κακό στην ομάδα.
Ας σταθούμε δίπλα στην ομάδα (σε όλα τα τμήματα) αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές του 2025-26. Το αξίζει όπως φαίνεται. Η διοίκηση από την άλλη, αποτελεί άλλο ... task.
ΥΓ. Δεν υπάρχει κανένα ρεκόρ 7 αήττητων αγώνων από 1982 μέχρι το 1985. Πολύ απλά γιατί την σεζόν 1982-83 ΔΕΝ αγωνιστήκαμε στην ευρώπη, οπότε το όποιο σερί διακόπηκε. Με αυτό το σκεπτικό τότε ο Παναθηναϊκός είναι αήτητος εντός έδρας από τον Σεπτέμβριο του 1996 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1998, εντός έδρας. Αλλά την σεζόν 1997-98 δεν αγωνίστηκε πάλι στην Ευρώπη. Τα ρεκόρ αφορούν συνεχόμενους αγώνες, δεν συμπεριλαμβάνουν διακοπές μίας σεζόν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου