«Να φύγουν 15 παίχτες...»

Σταδικά θα αρχίσει η αποδόμηση του Μπενίτεθ, με πρωτεργάτες τους ... ίδιους τους θαυμαστές του. Ο καιρός γαρ εγγύς. Αυτούς που πίστευαν οτι θα βγει ο Ραφα και θα πει «να αλλαξουν 15 παίχτες» και «με σαμποτάρει η διοίκηση, είναι μπροστινή» και αν τα κάνει αυτά είναι προπονηταράς και επαναστάτης. 

Και αν φύγουν οι 15, θα πετάει η ομάδα και θα την σφυρίζει 50-50 ο Σιδηρόπουλος και ο Φωτιάς, ο φούζος θα βαλει τα κλάματα, θα ζητάει «σινόμι» και θα αυτομαστιγώνεται κάθε πρωί στην εκπομπή του πορτοσάλτε.

Ο τελευταίος που το είπε αυτό από 1ους μας έβγαλε 4ους, χάνοντας πρωτάθλημα με 8 βαθμούς διαφορά από τον μπαοκ που τον Ιανουάριο ήταν στο -2 από εμάς, ενώ μας πέρασε και ο γάυρος με 2 βαθμούς στο τέλος που ήταν στο -8 από εμάς τον Ιανουάριο.

Η αλήθεια βέβαια είναι οτι ΟΝΤΩΣ έφυγαν οι «15 παίχτες» τότε.΄Εκείνο το καλοκαίρι και έναν χρόνο αργότερα όλοι οι «κακοί και στημένοι» παίχτες έφυγαν. Ο Φώτης, ο Βάγια, ο Πέρεθ, ο Μπρινιόλι, ο Παλάσιος, ο Τσοκάι, ο Αιτόρ, ο Μπαρτ, ο Χουάνκαρ, ο Μάγκνου, ο Βέρμπιτς, ο Σπόραρ, ΕΦΥΓΑΝ.

 Όποιος έγραφε έναν καλό λόγο για αυτούς η απάντηση ήταν «σαπάκια του Ιβάν, δεν κάνουν ούτε για τον Λεβαδειακό». Ε, οι μισοί από αυτούς πήγαν στον Λεβαδειακό, ο Λεβαδειακός έριξε 4 στον μπαοκ, δυσκόλεψε αεκ και γαύρο περισσότερο από ότι εμείς, ενώ ο Παναθηναϊκός δεν καταφέραμε ούτε να τον κερδίσει (!).

Έφυγαν λοιπόν οι μέτριοι και στημενοι που έχασαν 2 πρωταθλήματα, έχασαν από την Μακάμπι και έφαγαν τον «αυτοκράτορα».

Και έτσι λύθηκε το πρόβλημα του Παναθηναϊκού και οι νέοι παίχτες που ήρθαν ήταν καλύτεροι και ακριβότεροι. Μας ήρθε επί «αυτοκράτορα» ο Ντραγκόφσκι, ο οποίος πρώτα αποθεώθηκε με τις αποκρούσεις πέναλτυ και τώρα οι «υποστηρικτές» τον έχουν στα μανταλάκια, γιατί είναι κίνδυνος - θάνατος σχεδόν σε κάθε αγώνα. Μπορεί βέβαια να άλλαξε χαρακτήρα και να στήνει αγώνες, μόλις έφυγε ο μέντορας που μας τον έφερε. Η απλά να είναι του ύψους ή του βάθους. 

Μας ήρθε και ο Μπακασέτας τότε, αρχηγός της Εθνικής και πρωταθλητής Τουρκίας, ο οποίος πλέον είναι «κλικαδόρος» και βάζει βέτο να μην βγαίνει από την 11αδα και αυτός κανονίζει να μην παίζει ο Ταμπόρδας.

Και μας ήρθαν και 2 παρτάλια στην άμυνα που ο ένας χάρισε τον αγώνα με την αεχ και ο άλλος τον αγώνα με τον αρούλη. Αυτοί να ήταν άραγε στους «15», κανείς δεν ξέρει.

Ήρθαν λίγο αργότερα ο Τετέ και ο Πελίστρι με 13εκ αγορά και οι 2, ο Σφιντέρφσκι, ο Σιώπης. Ο Τετέ από παιχταράς που τους κατάπινε όλους την 1η χρονιά, πλέον δεν βλέπει δίχτυα ούτε από την γραμμή του τέρματος. Μάλλον στημένος και αυτός. Το ίδιο και ο Πελίστρι ο οποίος είναι χέλι στον «ασβέστη», αλλά μόλις φτάσει στο τέρμα το χέλι γίνεται ... κουτσομούρα και δεν σταυρώνει γκολ. Εννοείται στημένος και αυτός. 

Μας ήρθε και ο Μαξ. Για αριστερό μπακ. Ποιός είναι αυτός, θα αναρωτηθείτε ... Και δικαίως. Υποτίθεται βασικός στην Άιντραχτ, την Αουγκσμπουργκ και την Αιντχόφεν και αναβάθμιση αντί των «στημένων» και κλικαδόρων Μλαντενοβιτς και Χουάνκαρ του ... Σέρβου.

Μας ήρθε ο Σφι ο οποίος την μία αποθεώνεται ως «τίμιος, έμεινε μόνος του και το παλεύει και βάζει κρίσιμα γκολ» και 5 μέρες μετά είναι «στημένος» επειδή έχασε ένα πέναλτυ με την Μάλμε και ένα με την κούλα,ενώ τετ α τετ δεν έχει δεήσει να βάλει ακόμα.  

Μας ήρθε ο Ταμπόρδα, πρωταθλητής Αργενιτνής, με 5 εκ αγορά και έχει παίξει 1 ώρα στο κυπελλο με την Καλλιθέα της Β Εθνικής. Σκεφτηκε και αυτός «αφού στήνουν όλοι εδώ, εγώ κορόιδιο είμαι να τρέχω και να παίζω? Θα κάθομαι και θα πληρωνομαι».

Μας ήρθε ο Κυριακόπουλος για να μην παίζει ο «στημένος» ο Μλαντένοβιτς και χάρισε τον αγώνα στην Φέγενορντ. Μάλλον σκέφτηκε και αυτός οτι «καλύτερα να χάσουμε από δικά μου λάθη, παρά να κερδίσουμε». Το να είναι παίχτης του ύψους ή του βάθους με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, δεν περνάει από την σκέψη μας βέβαια.

Μας ήρθε ο Λαφόντ, ο οποίος πήγε να στήσει τον αγώνα στην Ελβετία, αλλά τον έσωσε ο Ζαρουρί (τον οποίον στον προχτεσινό αγώνα τον έλεγε ο σπήκερ της ερα-σπορ ως Ζουράρη). Ο οποίος Ζαρουρί, έγινε ήρωας με τα 3 στην Ελβετία και αν χάσει μεθαύριο με την Πλζεν τετ α τετ, θα γίνει και αυτός «στημένος» και «ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΜΑΖΕΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ 14».

Μας ήρθαν ο Καλάμπρια και ο Ρενάτο, οι οποίοι ακόμα 2 σερί 90λεπτα δεν έχουνν βγάλει. Μπορεί να είναι στημένοι και αυτοί και να κοροιδεύουν. Και να έβαλε 2 γκολάρες ο Καλάμπρια για ξεκάρφωμα.

Μας έμεινε ο Γεντβάι ο οποίος είναι «άχρηστος» εξ ορισμού, αλλά μόλις ήρθε ο Ράφα που «μεταμορφώνει παίχτες» έβαλε 2 γκολάρες. Με την αεχ, ήταν ο χειρότερος και ξανάγινε «στημένος» και «ΦΥΓΕ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ 14».

Μας έμειναν και ο Πάλμερ και ο Τουμπά που την μία είναι «ογκόλιθοι» και καθαρίζουν πίσω τα πάντα και από την άλλη με την κούλα κάνουν λάθη που δεν κάνουν οι κορασίδες στο ποδόσφαιρο και χάνουμε πολύτιμους βαθμούς. Εννοείται πήραν «χαρτάκι» να κάνουν τα λάθη για να χάσουμε και «ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ 14». Το να είναι παίχτες του ύψους ή του βάθους με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, δεν περνάει από την σκέψη μας βέβαια.

Και φυσικά έμεινε και ο Μλάντε ο οποίος μπορεί να μας έδωσε την πρόκριση στα πέναλτυ με την Μαρσέιγ, την πρόκριση στο κύπελλο του 24 με τον Ατρόμητο, την πρόκριση με την Βίκινγκουρ, αλλά όλα αυτά τα έκανε για να μας ρίξει στάχτη στα μάτια ώστε να κάνει τις 2 γκέλες με την λάρσα προχτές και να χάσουμε 2 βαθμούς. Το να είναι παίχτης του ύψους ή του βάθους με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, δεν περνάει από την σκέψη μας βέβαια.

Και κάπως έτσι με μία φράση ενός συνταξιούχου, γεροξεκούτη πρώην προπονητή που για να καλύψει τις αποτυχίες του τα έριξε όλα στους παίχτες (αυτούς που πριν αποθέωνε, που μας έταζε πρωταθλήματα με αυτούς, που έλεγε «οι παίχτες κερδίζουν - στις ήττες φταίω εγώ», που έλεγε οτι «ο αγώνας τελειώνει όταν το λέει ο Παναθηναϊκός» αλλά μάλλον οι άλλοι 15 έπαιζαν τότε, που πίστευε οτι αυτοί οι παίχτες - που έδινε βορά στα θηρία - θα πάρουν το Κύπελλο) ο κόσμος έχει μάθει να ζητάει να «ΦΥΓΟΥΝ 15 ΠΑΙΧΤΕΣ».

Αντε και έφυγαν. ΟΠΩΣ ΕΦΥΓΑΝ ΟΙ 15 ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ Ο ΓΕΡΟΞΕΚΟΥΤΗΣ. 

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ? 

Άλλαξε οτι τα γκολ δεν τα χάνει ο Παλάσιος από δεξία που έκανε 1,5 εκ να τον αγοράσουμε, αλλά ο Τετέ, ο Πελίστρι και ο «δώρο-Μαντσίνι» από δεξιά που κοστίζουν και οι 3 περίπου 20εκ. Ξαναδιαβάστε το. Αυτοί οι 3 μαζί κόστισαν για αγορά σχεδόν 20εκ. Είναι «στημένοι»?

Δώσαμε 20εκ δλδ για «στημένους», ενώ μπορούσαμε να κάνουμε την δουλειά με 1,5 και 2? Κορόιδο μας πιάσανε.

Οι δε παίχτες ήταν φέτος τα «σαπάκια του Αλόνσο και του Βιτόρια» μέχρι τον Οκτώβριο (παλιότερα ήταν «τα σαπάκια του Ιβάν» μέχρι να τους μεταμορφώσει ο συνταξιούχος), τον Νοέμβριο έγιναν οι «μεταμορφωμένοι παιχταράδες του Ράφα» (τότε ήταν του Τερίμ) με τις νίκες στην ευρώπη, για να καταλήξουν στους «στημένους του φούζου» μετά τις ήττες από κούλα βόλο και την γκέλα με την λαρσα.

Άλλοι παίχτες και άλλοι προπονητές εν τω μεταξύ!!!

Όπως αποδεικνύεται με στοιχεία και όχι εικασίες. το «ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ 15 ΠΑΙΧΤΕΣ» δεν είναι η λύση. Εγινε αυτό. Η λύση είναι να βρεθούν οι συνθήκες ώστε οι μέτριοι παίχτες να αποδίδουν καλά και οι καλοί καλύτερα. Να υπάρχει κίνητρο, να υπάρχει επιβράβευση, να υπάρχει τιμωρία, να υπάρχουν στόχοι ξεκάθαροι, απαιτήσεις, να υπάρχει περιβάλλον που να κάνει τον κάθε παίχτη να αποδώσει πάντα αυτό που μπορεί και να θέλει να δώσει το 100%. Και παραπάνω. 

Αυτά δεν υπάρχουν και πρέπει ΕΡΘΟΥΝ, να ΦΥΓΕΙ δηλαδή ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ που ευνοεί αυτή την καθίζιση και όχι οι «15 παίχτες».

Γιατί έφυγαν οι «15» και ήρθαν καλύτεροι στα χαρτιά και στην πράξη, έφυγαν οι «λίγοι» προπονητές και ήρθαν καλύτεροι προπονητές με βαρύτερα «βιογραφικά», όμως παίζουμε χειρότερα με όλους αυτούς και είμαστε στο -135χιλιάδες από τον Δεκέμβριο. 

Όπως γραψαμε και παλιότερα, ο καλύτερος (στο γήπεδο ή στον πάγκο) δεν είναι πάντα η λύση. Συνήθως είναι. Τις φορές που δεν είναι όμως, ο καταλλήλοτερος είναι η λύση. 

Όπως και να έχει, ας αλλάξει το περιβάλλον και οι συνθήκες που κάνουν παίχτες και προπονητές να φαίνονται ... της σειράς και ξανασυζητάμε για «15 παίχτες».

ΥΓ. Για τον καταστροφέα του 2024 που μας στέρησε το πρωτάθλημα θα ακολουθήσει ειδική και μνημειώδης ανάρτηση, όπως του αξίζει άλλωστε.

ΥΓ2. Η λύση δεν είναι πάντα να έρχεται ο Μέσσι και ο Ρονάλντο και να φεύγουν 15 παίχτες. Κάποτε ο Ζοτς πήρε Ευρωλίγκα με Τεπιτς και Κέτσμαν, καποτε έτρωγε ο Ντελκ παγκο, καποτε πήραμε ευρωπαικό με τον Λάζαρο και έναν 40χρονο σέντερ. Γιατί υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες, οι παίχτες απέδιδαν στο 100% και ο προπονητής τους έκανε να παίζουν μέχρι και στο 110%. Ο καταλληλότερος και ο καλύτερος ταυτόχρονα, με το κατάλληλο περιβάλλον.