Το θέλετε το Europa League;

Σήμερα λογικά δεν είχαμε τέτοια επίσκεψη. Όπως δεν έχουμε και κάποιο πρόστιμο. Που θα έπρεπε να έχει ήδη «πέσει» στην ήττα από την Κηφισιά. Αλλά αυτό προυποθέτει να έχεις και άνθρωπο που να εμπνέει σεβασμό στους παίχτες. Να κατεβάζουν τα κεφάλια κάτω. Εδώ σε κάθε γκέλα η δήλωση είναι «έχουμε επόμενο αγώνα που είναι σημαντικός - φταίμε όλοι / να ψάξουμε να βρούμε τι φταίει».

Προφανώς όλοι οι αγώνες είναι σημαντικοί. Το γιατί σε κάποιους από αυτούς οι παίχτες τρέχουν σαν δαιμονισμένοι μέχρι το 90 και σε άλλους οι ίδιοι παίχτες ξεφουσκώνουν στο 60, δεν το έχουμε ανακαλύψει.

Αλλάζουμε παίχτες, αλλάζουμε προπονητές, αλλάζουν οι διοργανώσεις, αλλά δεν αλλάζει η νοοτροπία. Η οποία ΠΑΝΤΑ ξεκινάει από το κεφάλι. Όταν και όσο ο στόχος είναι «να γίνουμε selling club» και οχι «να πάρουμε πρωταθλήματα-ΤΑ, γιατί είμαστε ο Παναθηναϊκός», τότε χρονιές σαν την φετινή θα κρίνονται πετυχημένες αντί για αποτυχημένες. 

Και όσο συμφωνούν όλα τα μέλη της διοίκησης, οι ρεπόρτερ και οι περισσότεροι οπαδοί, τόσο θα περνάνε «χαλαρά» τέτοιες σεζόν.