Ο Νίστρουπ είναι μιά χαρά προπονητής. Όπως ήταν και ο Γιοβάνοβιτς και ο Βιτόρια και ο Μπενίτεθ. Και φυσικά θέλει χρόνο για να δείξει αυτό που έχει στο μυαλό του. Αλλά σε αυτό το χρονικό σημείο, δεν είναι το ζητούμενο αυτό. Το ζητούμενο είναι οι προκρίσεις. Για να έρθουν όμως οι προκρίσεις θα χρειαστούμε ικανότητα και τύχη.
Μέχρι στιγμής η κληρωτίδα ήταν μαζί μας. Επειδή πλέον ξαναπαίζουμε στας Ευρώπας και ξαναζήσαμε την διαδικασία των προκριματικών, φέτος; έχουμε ΤΗΝ ΠΙΟ ΒΑΤΗ ΚΛΗΡΩΣΗ της 5ετίας και τους πιο έυκολους αντιπάλους.
Φυσικά και είναι επικίνδυνοι, αλλά δεν τρομάζουν. Δεν είναι Σλάβια, δεν είναι Μαρσέιγ, δεν είναι Μπράγκα, δεν είναι Άγιαξ, δεν είναι Λανς, δεν είναι Ρείζντερς; δεν είναι Σαχτάρ. Είναι ομάδες επιπέδου Ντνίπρο και Μπότεφ. Με την διαφορά οτι εκείνες τις αντιπάλους τότε, στο ίδιο χρονικό διάστημα τις περνάγαμε με 3-4αρες. Και πειστικές εμφανίσεις. Και με παίχτες που «έπρεπε» να φύγουν, γιατί «έφταιγαν», γιατί «έτρωγαν» προπονητές. Αυτά σας έλεγαν έμπιστοι που τους τα έλεγαν «πουλάκια».
Ευτυχώς την τελευταία 2ετία έφυγαν ΟΛΟΙ αυτοί που «έτρωγαν» προπονητές και που σήκωναν τον Αλαφούζο στον αέρα. Οι «στημένοι», οι «προδότες». Και ήρθαν άλλοι, οι οποίοι σε λίγο καιρό θα θέλουν να «φάνε» τον Δανό και θα γίνουν και αυτοί «στημένοι».
Για έναν παράξενο λόγο, δεν έιχαμε τέτοιους παίχτες το 15, το 16, το 17, το 18, το 19, αλλά τους βρήκαμε μετά το 2023... Περιεργα πράγματα. Αλλά για να το λένε πολλες σελίδες εδώ, έτσι θα είναι. Και ευτυχώς διώξαμε και τις «κλίκες». Έφυγαν τα σέρβικα «τσιράκια» που τέλειωνα σε -ιτς και υπονόμευαν την ομάδα, μαζί με κάτι λατίνους που δεν γούσταραν. Και απομονώσαμε επιτέλους και τον «κλικαδόρο» αργοκουρούτα αρχηγό που έδινε χαρτάκι σε 3 προπονητές για να παίζει και έτρωγε την θέση του Ταμπόρδα.
Άρα στα προκριματικά του 2026 θα έπρεπε να πετάμε. Έυκολοι αντίπαλοι και όλα τα προβλήματα των αποδυτηρίων λυμένα. Οι δικαιολογίες «δύσκολη προετοιμασία», «βαριά πόδια», «νέοι παίχτες», «δεν εχουν αφομοιώσει την φιλοσοφία», «τραυματίες», δεν πιάνουν πλέον.
Γιατί απλούστα αν τα έκαναν σωστά με τον Ιβάν, τον Αλόνσο και τον Βιτόρια, δεν γίνεται να μην μπορούν να τα κάνουν με τον Νίστρουπ. Και μετα από μία προετοιμασία που επιτέλους που διαβάζαμε οτι όλοι έιδαν βελτίωση και τακτική και δουλειά στα στημένα και όλα τέλεια
Όμως σε 3 αγώνες, η ομάδα παρουσιάζει την ίδια εικόνα. Κατ' αρχάς είμαστε ... αδιάβαστοι. Οι αντίπαλοι έρχονται διαβασμένοι και χτυπάνε στις αδυναμίες μας. Η Πάκσι στη ρεβάνς και η Τσσκα χτες, έκαναν πάρτυ από τα άκρα. Ο Λαφόντ έφυγε, αλλά κανείς δεν είναι βέβαιος οτι ο Πένια είναι κλάσεις ανώτερος. Τα 2 πλάγια μπάκ παίζουν πιο μπροστά από τους επιθετικούς (!) και στο αμυντικό transition παίζει άμυνα ο φούφουτος. Οι στόπερ υποτίθεται λόγω εμπειρίας θα «καθάριζαν» τα πάντα, αλλά σε κάθε κόρνερ ή σέντρα, η μπάλα μοιάζει με «χειροβομβίδα». Φοβάται να την κλωτσίσει κάποιος.
Τα χαφ δεν κόβουν ούτε με «βαλέ», ο Τσίρι μετά τον τραυματισμό δεν είναι ο ίδιος και το σταθερότερο χαφ είναι ο Τσέριν του 2022 (!). Ο Γιάγκου μετά από προετοιμασία με ομάδα πρωταθλητισμού δείχνει καλά στοιχεία, αλλά τακτικά και αμυντικά .. είναι στο ίδιο επίπεδο με τον Ταμπόρδα ο οποίος σκοράρει με κάθε τρόπο αλλά επειδή το ποδόσφαιρο είναι «μπάσκετ» πλέον και ΟΛΟΙ επιτίθενται και όλοι αμύνονται, στην άμυνα έχουμε ... τρύπες.
Εξού και τα 4 γκολ και 2 δοκάρια σε 3 αγώνες. με αντιπάλους ομάδες που τις μάθαμε από το Στοίχημα. Κάποιος έπαιζε με 3 στόπερ πέρυσι και μας είχε αήττητους για καμιά 10αρια αγωνες στο Γιουρόπα, αλλά οι «μύστες» κορόιδευαν. Οι επιθετικοί μπάλα ξέρουν, δεν είναι Παλάσιος, αλλά μετά το 60λεπτο εξαφανίζονται.
Με αυτά και με αυτά, δεν σημαίνει οτι θα αποκλειστούμε. Το λογικό είναι να περάσουμε την Τσσκα και μετά την νίκη εκτός έδρας της Μπεσίκτας, να περάσουμε και την Χράντετς Κράλοβε. Αλλά δεν θα μας χαριστεί καμία ομάδα. Θα πρέπει να πάίξουμε μπάλα.
Προς στιγμήν, παίζουμε με την φωτιά. Μπορούμε να παίξουμε μπάλα. Και καλή.
Ας το κάνουμε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου