H εύκολη λύση είναι «στάχτη και μπούρμπερη». Να φύγουν 15 παίχτες, να φύγουν 20 παίχτες, να φύγουν όλοι οι παίχτες. Και πάντα με νέες, ευφάνταστες δικαιολογίες. «Στημένοι», «κλίκες», «ρουφιάνοι», «διαλέγουν παιχνίδια», «τρώνε προπονητές». Φυσικά η πραγματικότητα, πάντα θα έρχεται να αποκαθιστά την τάξη.
Ο Τσέριν (από τις ποδοσφαιρομάνες Ντομζάλε και Ριέκα) έκανε το λάθος να έρθει στον Παναθηναϊκό του «Καρβέλα». Αυτόματα απέκτησε «στάμπα» και αυτός, αφού οι «επαναστάτες» και οι 15 χρόνοι «νεοβάζελοι» με τις γνωστές σελίδες, αδυνατούσαν να καταλάβουν οτι μας έκλεψαν ένα πρωτάθλημα.
Δηλαδή οτι έφταιγε η διοίκηση που δεν προτάτεψε την ομάδα (κοντά δοκάρια, μεθυσμένοι διαιτητές, νταμπάνοβιτς, φιλικά με βόλο, πασούλες κοτάρσκυ, κορονοϊός, μέχρι και σφαγές του γαύρου). Αντιθέτως με το επιχείρημα «το έχασε-έχασαν από το +12, +10» έδωσαν ΑΛΛΟΘΙ στην διοίκηση, προκειμένου να ξεσπάσουν οι «επαναστάτες» κάπου που θα ... ακούγονταν οι τις φωνές τους.
Η πραγματικότητα δηλαδή το +8 από την αεχ και με 2 ντέρμπυ εκτός στον Β γύρο, προφανώς και μπορούσε να αλλάξει. Και άλλαξε. Ο Παναθηναϊκός ζορίστηκε πολύ χωρίς τον καλύτερό του επιθετικό (Αιτόρ), η φόρμα κάποια στιγμή θα σταμάταγε, η προστασία στην ομάδα δεν υπήρξε ποτέ και κάπως έτσι μας έφταιγε ο Σπόραρ με τον Βόλο, αλλά όχι οι πραγματικοί φτάιχτες. Τεράστια η συμβολή των «επαναστατών» σε αυτό.
Μάλιστα η διοίκηση τους άκουσε, άλλαξε προπονητή και παίχτες και από 1οι το 2023, καταλήξαμε 4οι το 2024. Με την συνδρομή των «επαναστατών» βεβαιως - βεβαιως. Από τότε και μετά την περίφημη φράση ενός άνεργου «γείτονα» ταβερνιάρη, σηκώθηκε δεύτερο λάβαρο επανάστασης. «ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ 15 ΠΑΙΧΤΕΣ», γενικώς να φύγουν παίχτες και ακόμα καλύτερα οι σιχαμένοι κλικαδόροι, μιζαδόροι, στημένοι, που σήκωναν τον πρόεδρο στα χέρια.
Και η διοίκηση τους ξανάκουσε και έφυγαν ΟΛΟΙ, αφήνοντας τελικά μόνο τον Τσέριν από το 2022. Έτσι πέρυσι σαρώσαμε τους τίτλους και βγήκαμε 4οι, στο -20 από την κορυφή. Πλέον μετά και την φυγή του Τσέριν, εκπληρώθηκαν όλες οι ευχές.
Ο πρωταίτιος (Καρβέλας) που με μπάτζετ 1,7εκ το 2021, 8,9εκ το 2022 και 8εκ το 2023, δηλαδή συνολικά 19εκ σε 3 χρόνια (σχεδόν τα μισά από τα φετινά 30 - που θα αυξηθουν με άλλους 2 παίχτες μίνιμουμ) κατάφερε να μας έχει 2 χρόνια στην κορυφή, λοιδωρήθηκε όσο ελάχιστοι.
Τώρα που έχουμε ξοδέψει 30εκ και ο Τσέριν μοιάζει τεράστια απώλεια στην ρεβάνς με την Χράντετς, να έχετε υπομονή. Γιατί μπορεί ο Νίστρουπ να αργεί να «διαλέξει» χαφ. Όπως ο «Καρβέλας». Μπορεί «έτισ να έκανε και στην Δανία». Ειδκά τωρα που πρέπει να πάρουμε 2 χαφ!!! Αλλά βλέπετε οτι τέτοια αφηγήματα, δεν υπάρχουν πια. Κόπηκαν.Την δουλειά τους την έκαναν άλλωστε.
Όλα αυτά που διαβάσατε είναι η πραγματικότητα. Ούτε αφηγήματα, ούτε εικασίες. Θα μπορούσαν να είχαν αποτραπέι, αν η ομάδα λειτουργούσε με ένα λογικό και σαφές πλάνο. Αν ποδοσφαιρικά, έιχε έναν άνθρωπο να «ακουμπήσει» επάνω, για να έχει το τμήμα μια σταθερή φιλοσοφία.
Αν δεν πήγαιναν και έρχονταν διαφορετικά μοντέλα προπονητών κάθε χρόνο. Νέοι και φερέλπιδες (Κόντης, Αλόνσο, Νίστρουπ) και από την άλλη έμπειροι και ονόματα (Τερίμ, Βιτόρια, Μπενίτεθ). Το έναν πλάνο και η μία «φιλοσοφία», να αναιρεί την άλλη.
Το ίδιο συνέβη και στην επιλογή παιχτων. Αντι να κρατάμε τους καλούς παίχτες και να τους πλαισώνουμε με λίγους αλλά αρκετά καλύτερους κάθε φορά, ώστε και οι νέοι παίχτες να προσαρμόζονται εύκολα και γρήγορα και οι παλιοί να ανεβαίνουν επίπεδο, επιλέγουμε το «φύγε εσύ - έλα εσύ» και μετά διαβάζουμε τα αφηγήματα «θέλει χρόνο να δέσει η ομάδα».
Προφανώς θέλει ρε τζιμάνια, αν σε κάθε μεταγραφική περίοδο παίρνουμε 10 μέτριους που τους βαφτίζουμε «μεσσίες» για να μην φωνάζουν τα πρόβατα και μετά άλλους 10 μέτριους για να αλλάξουμε τους προηγούμενους.
Η ομάδα έχει ξοδέψει 80 εκ τα 2 τελευταία χρόνια για μεταγραφές, χωρίς να έχουν τελειώσει οι φετινές ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΟΥΤΕ 3 ΒΑΣΙΚΟΥΣ (πλην Καλάμπρια-Ντε Φραι-Λιβάι) που να τους θεωρούμε επιπέδου ενός κανονικού Παναθηναϊκού. Ότι ακριβώς είπε ο Ράφα. Αλλά με 8εκ σε 1 χρονιά, θέλατε και ομαδάρα για νταμπλ, κάποιοι.
Ο κάθε Τσέριν, ο κάθε Χουάνκαρ, ο κάθε Μπαρτ, ο κάθε Αιτόρ, ο κάθε Μάγκνου (μέχρι να τραυματιστεί), ο κάθε Παλάσιος, ο κάθε Πέρεθ, ήταν οι προφανείς επιλογές του εκάστοτε μπάτζετ. Και οτι ακομα δεν έχουμε καλύτερους, για την ακρίβεια δεν έχουμε σταθερότερους σε απόδοση, και αν μας έλεγαν οτι με την Χράντετς θα έπαιζαν οι Τσέριν-Πέρεθ στα χαφ θα λέγαμε «ουφ - ευτυχώς, θα περάσουμε με αυτούς» λέει πολλά. Όπως και οτι ένα μέτριο σύνολο, με 2-3 προσθήκες (Γκατσίνοβιτς - Μπερνάρ - Μάγκνου), ανέβηκε αμέσως επίπεδο.
Στην θέση του Τσέριν, ενός παίχτη του 6,5-7, δεν ήρθε ποτέ ένας παιχταράς να τον βοθήσει να ανέβει επίπεδο. Μέχρι τον Μαξίμοβιτς φτάσαμε, τον οποίον πέρυσι τον δώσαμε για 5 εκ (αντί των 5εκ που μας έδιναν για τον Τσέριν) και τελικά και φέτος με τον Τσέριν του 2022 ξεκινάμε.
Δυστυχώς με την τακτική αυτή, δηλαδή να έρθουν 11-13 παίχτες το καλοκαίρι για βασικοί και ξαφνικά η 11αδα να έχει 8-9/11 νέους παίχτες, είναι πιθανόν να το «πληρωσουμε». Η ομάδα μπορούσε να κρατήσει κάποιους καλούς «μέτριους», αν τα φετινά 30εκ του καλοκαιριού είχαν δωθεί σε 4 «Λιβάι» των 8εκ και 3 ελεύθερους «Ντε Φράι». Οι οποίοι θα ανέβαζαν άμεσα την ομάδα και τους «μέτριους».
Και τον Ιανουάριο, αγοράζαμε άλλους 2 «Λιβάι - Ντε Φραι» στα κενά που θα έιχαμε. Και το επόμενο καλοκαίρι θα έιχαν μείνει οι 9-10 παιχταράδες ως βασικοί και θα θέλαμε άλλες 2-3 αντίστοιχες προσθήκες να καλύψουμε τυχόν κενά και να αναβαθμίσουμε το ρόστερ. Με τα ίδια λεφτά (80εκ συν οτι ξοδέψουμε ακομα) που έχουμε ξοδεψει 2 χρόνια. Υπέρ-αρκετά.
Μέχρι τότε ο κάθε «Τσέριν» του 6,5-7, θα είναι αναντικατάστατη απώλεια. Και ο κάθε «Καρβέλας», ο καλύτερος προπονητής που είχαμε από το 2012 και έπειτα.
Βλέποντας σε βάθος χρόνου, τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν αλλάξει 100άδες παίχτες, δεκάδες προπονητές, αλλά συνεχίζουμε να έχουμε 2 πρωταθλήματα.
Το χειρότερο δεν είναι η φυγή. Είναι οτι έχουμε μπολιαστεί με αυτή την νοοτροπία. Φύγε εσύ, φύγε και εσύ. Σαν το πρωτοσέλιδο του γαύρου, όταν τους απέκλεισε ο Διαμαντάκος και ο Γιαννάκης ο Μπλουμς. «Φύγε-φύγε-φύγε».
Για να έρθει ποιός; Kαι να δουλέψει μαζί του, ποιος; Να τον αξιοποιήσει ποιός; Να του εγγυηθεί σταθερότητα, ισονομία, ποιός; Να τον κάνει να καταλάβει σε ποιά ομάδα ήρθε, ποιός;
Ίδια μοτίβα συμπεριφοράς εδώ και δεκαετίες. Από την εποχή του Μάριτς,του Βόοουτερ και του Μπίσκαν, μέχρι την εποχή του Γκοβού, του Μουνιέ, του Βιτάλ και προσφάτως του ... Τετέ του Πελίστρι και του Καμαρά. Καλοί παίχτες, που εδώ γίνονται μέτριοι. Μέτριοι παίχτες, που εδω γίνονται κακοί. Οι εξαιρέσεις ελάχιστες.
Λίγοι δίνουν το 100%, λίγοι έχουν σταθερή απόδοση και ακόμα λιγότεροι βελτιώνονται εδώ. Και φεύγουν όλοι αυτοί, για να έρθουν καλύτεροι οι οποίοι με τον καιρό αποδεικνύονται ίδιοι ή χειρότεροι.
Να φύγει λοιπόν ο Σφιντέρφσκι, να φύγει και ο Πελίστρι, να φύγει και ο Τετέ. Όπως έφυγαν ο Φύσσας, ο Λύμπε, ο Κάρα, ο Μπάσι, που μας στερούσαν τα πρωταθλήματα και μετά γεμίσαμε τόσα πρωταθλήματα, που δεν έχουμε που να τα βάλουμε.
Όπως έφυγαν ο Πέρεθ, ο Παλάσιος, ο Χουάνκαρ, ο Μπάρτ, ο Φώτης, ο Αιτόρ που μας στερούσαν τα κύπελλα και μετά γεμίσαμε τόσα κύπελλα, που δεν έχουμε που να τα βάλουμε.
Όπως έφυγαν φέτοςο Γεντβάι, ο Σιώπης, ο Σφιντέρφσκι, ο Κότσιρας, ο Τζούρι που μας στερούσαν τα Κόνφερενς και μετά γεμίσαμε τόσα ευρωπαϊκά, που δεν έχουμε που να τα βάλουμε.
Εννοείται να φύγουν και ο Βιτόρια και ο Μπενίτεθ που μας κορόιδευαν.
Όταν λοιπον όλος ο ποδοσφαιρικός οργανισμός μάθει να λειτουργεί σωστά και ορθολογικά, όταν μάθει να προστατεύει και να αξιοποιεί την επένδυσή του, τότε το «φύγε εσύ - έλα εσύ» θα αποκτήσει αξία.
Μόνη ελπίδα είναι να μπορέσουμε να σταθεροποιήσουμε τον σφυγμό του ασθενή και να τον βγάλουμε από την «εντατική». Γιατί όπως έχουμε πει σε αυτό το τμήμα δεν αρκεί να είσαι ο καλύτερος, αλλά πρέπει ταυτόχρονα να είσαι και ο καταλληλότερος για να αντέξεις πολλά.
Μέχρι τότε, η διαδικασία αυτή θα παράγει μόνο εξιλαστήρια θύματα και αποδιοπομπαίους τράγους. Και ο προηγούμενος, θα είναι καλύτερος του επόμενου...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου