Κριτική ασκείται, μόνο στο παρελθόν και στο παρόν. Για το μέλλον (εφόσον δεν έχει συμβεί), είναι λίγο ... δύσκολο. Οπότε οι απόψεις του στυλ «οσοι δεν βλέπετε», ή «κατανοούν αυτό που πρόκειται να γίνει», είναι αμπελοφιλοσοφίες.
Αυτό που βλέπουμε στο χορτάρι εδώ και 5 αγώνες είναι μία «αφελής» ομάδα. Μία ομάδα που προσπαθεί κάτι να παίξει, αλλά είναι αδύνατον να το δείξει. Κανείς δεν ξέρει τι δουλεύουμε καθώς τα γκολ που έχουμε βάλει μέχρι στιγμής είναι είτε από λάθη αντιπάλων (Λιβάι - Γιάγκουσιτς - Αντίνο) , είτε από ατομικές ενέργεις (Τετέη). Καμία συνεργασία, καμία έξυπνη ιδέα για να διασπάσουμε κλειστές άμυνες.
Αυτά που έχουμε δεχθεί, είναι όλα «δώρα». Και μία ομάδα που κάνει 1 και 2 γκολ «δώρο» σε κάθε αγώνα, είναι μία αφελής ομάδα. Και η «αφελής» ομάδα, την γλυ΄τωνει μία, την γλυτώενι δύο, κάποια στιγμή θα πληρώσει την «νύφη».
Το ΠΟΙΟΣ φταίει για αυτό, είναι αδιάφορο. Τι χρειάζεται μία ομάδα 28 εκ του καλοκαιριού και μία αμυντική γραμμή (τερματοφύλακας- 4 αμυντικοί - 1 αμ. χαφ) αξίας σχεδόν 20εκ ευρώ, για να μην τρώει 2 γκολ ανά αγώνα από ομάδες που στην Σούπερλίγκα θα έπαιζαν στα πλέι - άουτ?
Χρειάζεται να μάθουν κάποια επιστήμη? Κάποια μυστική γνώση που την κατέχει ο Μουρίνιο και ο Κλοπ? Τι απαιτείται να μην μας κάνει γιο-γιο ένας 40χρονος με μπυροκοιλιά? Τι χρειάζεται για να μην τρώμε 2 γκολ σε 5 λεπτά στις καθυστερήσεις ενός αγώνα?
Οι περισσότεροι έγραψαν για ένα χαφ που θα κράταγε την μπάλα, θα κέρδιζε κάνα φάουλ και θα έσπαγε τον τρυθμό των αντιπάλων. Μα είχαμε τέτοιο χαφ εδώ και 2 χρόνια. Ο οποίος είχε άλλα μεινοκετήματα, αλλά σε αυτό ήταν «μανούλα». Και εκεί έγκειται η οξυδέρκεια ενός προπονητή, στο πως θα αξιοποιήσει όλο το ρόστερ και πως θα κρύψει τα μεινοκτήματα του κάθε παίχτη.
Αυτό δεν είναι γκρίνια. Αυτό είναι αποτύπωση της πραγματικότητας. Γκρίνια θα ήταν αν κερδίζαμε 6-1 και είχάμε παράπονο για το 1 που δεχθήκαμε. Δεκάδες δικαιολογίες πάλι (βαριά πόδια, νέοι παίχτες, μαθαίνουν οι παίχτες, μαθαίνει ο προπονητής, υπομονή) και έρχεται ο οφης και ρίχνει 3 στην κανονική Τσσκα με παίχτες που εμείς πετάξαμε. Πιθανόν ο κάθε «οφη» να σκάσει και να αρχίσει τις γκέλες, αλλά με το καθαρό 3-0, έχει ηρεμία και τα λεφτά του Γιουρόπα στην τσέπη του.
Στους 5 κρίσιμους αγώνες, έχουμε δείξει οτι δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Αυτό είναι το πιό ανησυχητικό. Και ακόμα δοκιμάζουμε σχήματα στην άμυνα και 3αδες στο κέντρο. Σε αυτούς τους αγώνες τέλη καλοκαιριού, είσαι κυνικός. Δεν έχεις σκοπό να παράγεις ποδόσφαιρο, αλλά να παράγεις προκρίσεις. Ποδόσφαιρο έχεις 9 μήνες να φτιάξεις οτι σύστημα θέλεις. Όχι τώρα όμως.
Το πιθανότερο είναι περάσουμε και άνετα στην Τσεχία. Αλλά ορκίζεται κανείς για αυτό? Φυσικά και όχι. Κια όχι επειδή οι Τσέχοι είναι υπερομάδα, αλλά επειδή εμείς θα είμαστε «αφελείς». Αν ξανακάνουμε για 6ο αγώνα τα ίδια λάθη, δεν μας αξίζει να περάσουμε. Και πιθανότατα δεν θα περάσουμε.
Αν παρουσιαστούμε σοβαροί και με το μαχαίρι στα δόντια, θα έχουμε καθαρίσει την πρόκριση από το ημίχρονο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου