Δίκαια παγκόσμια πρωταθλήτρια και με μέλλον

Χτες το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στον «τελικό». Βέβαια ο κανονικός τελικός έγινε το πρωί, όπου έπαιξαν 2 ομάδες που παίζουν ποδόσφαιρο, έβαλαν 10 γκολ σε 90 λεπτά και έχασαν άλλα τόσα. Χθες, είδαμε κάτι άλλο. «Μοντέρνο» ποδόσφαιρο, ξύλο, μπουκέτα, κλωτσιές, αποβολές, γύρισμα της πλάτης στην απονομή, «καραγκιοζιλίκια» για να ακυρωθεί γκολ, «ρουφιανιές» για να αποβληθεί παίχτης επειδή έβαλε 2 δάχτυλα στα χείλη του.  

Κάποτε το ποδόσφαιρο απείχε από τέτοια. Ξύλο έτρωγαν και έριχναν οι παίχτες, αλλά «τίμιο» ξύλο. Κάποτε το ποδόσφαιρο είχε ντρίμπλες, τακουνάκια, προσποιήσεις. Α, είχε και σουτ. Από 10, 20, 30 μέτρα. Και οι ομάδες δεν έπαιζαν πόλο ή χαντμπολ, 11 μέσα στην πειοχή και 10 απ έξω. Αλλες εποχές, άλλοι «ήρωες».

Χτες οι 2 θεωρητικά ισοδύναμες ομάδες, είχαν 22 τελικές. Μαζί. Αλλά 20 η μία και 2 η άλλη. Οι 2 στο 120. Μέχρι τότε 0 τελικές σε 118 λεπτά. 12 τελικές στον στοχο η μία, 0 η άλλη. Οι 2 καλύτερες ομάδες του πλανήτη. Το Πράσινο Ακρωτήρι είχε 6 τελικές εναντίον της Ισπανίας σε 90 λεπτά.

Η Ισπανία πήρε το μουντιάλ με: - 7 νίκες 1 ισοπαλία (0-0 με Ακρωτήρι με 27 τελικές). - 14-1 γκολ (έφαγε μόνο από Βέλγιο)  - συντριπτική κατοχή σε όλα τα ματς - ακρίβεια στις πάσες  >85% - 7 διαφορετικούς σκόρερ .Άξια πρώτη.

Η Ισπανία έπαιξε ένα μουντιάλ με 8 αγώνες, αντιμετώπισε την Ουρουγουάη, την Πορτογαλία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Αργεντινή, τον Ρονάλντο, τον Mbappé και τον Messi, τους δύο μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία του θεσμού και δέχτηκε μόνο ένα γκολ παίζοντας με έναν στόπερ 19 ετών βασικό.

Η Ισπανία αξιοποίσησε τον Κρόυφ. Το μέλλον βρίσκεται στο ... παρόν. Δουλειά από τις ακαδημίες. Η μεγάλη φουρνια της Ιπσνίας (Κασίγιας-Ράμος-Πικέ-Τσάβι-Αλόνσο-Ινιέστα-Τόρρες-Βίγια) κατέκτησε Euro (2008, 2012) και Μουντιάλ (2010). Έκαναν μία δεκαετία διάλειμμα, στο ένδιάμεσο οι ακαδημίες σαρωναν (Euro το 2019 η U-21, Euro το 2019, 24, 26 η U-19, Euro το 2017 η U-17) και ξανά τα ίδια. Μουντιάλ οι άντρες το 2026, Χρυσό Ολυμπιακό το 2024, Euro το 2024, Nations League το 2023. Περίπου τα ίδια κάνει και η γυναικεία εθνική ομάδα (Μουντιάλ 2023, Nations League 2024, 2025). 

Μετα ανρωτιόμαστε πως και γιατί ως χώρα δεν πετυχαίνουμε κάτι με διάρκεια παρά μόνο «φωτοβολίδες»

Το μεγάλο αστέρι της Αργεντινής πήγε για όλα και έφυγε με άδεια χέρια. Δεν αποσύρθηκε το 2002 με το τρόπαιο στην αγκαλιά του. Ρίσκαρε στο «όλα η τίποτα» και η μπίλια έκατσε στο τίποτα. Mε την Aλγερία, το  Capο Varde, την Αυστρία και την Ιορδανία 7 γκολ, με την Ελβετία, την Αγγλία και την Ισπανία ... κανένα. Ούτε κάτοχος, ούτε καλύτερος παίχτης, ούτε πρώτος σκόρερ φετινής διοργάνωσης, ούτε μεγαλύτερος σκόρερ στην Ιστορία. Τόσο κοντά σε όλα αυτά και τόσο μακρυά.

Το ρεκόρ του μεγαλύτερου σκόρερ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων διήρκεσε:  ✅Gerd Müller: 32 χρόνια ✅Ronaldo Fenômeno: 8 χρόνια ✅Miroslav Klose: 12 χρόνια ❌Lionel Messi: 1 εβδομάδα.

Τον τελικό τον κράτησε καλά ο Βίντιτς. Προσπάθησε να μην αφήσει με 10 τους Αργεντίνους, αλλά πόσο να κρατηθεί και αυτός. Έφαγαν όσες κίτρινες και κόκκινες έπρεπε να έιχαν φάει σε κάθε αγώνα. Σωστές όλες οι κάρτες, χάρισε και 1-2 ακόμα, σωστά ακύρωσε το γκολ της Ισπανίας για φάουλ (τώρα πόσο δυνατά πατάει με την φτερνα στο μικρό δαχτυλάκι του Αργεντίνου, είναι άλλο θέμα - αλλά δεν έχουμε δυναμόμετρο που έλεγε και ο βαρούχας). 

Στην φάση του γκολ της Ισπανίας υπάρχει παράβαση για πέναλτυ (σπρώξιμο στον αέρα στον Ινάκι που παίρνει την κεφαλία -  αν ήταν Αργεντίνος ακόμα θα ήταν κάτω θα κράταγε κεφάλι - πόδια και θα έκλαιγε).

Αν δεν είχε τον Μαρτίνεθ η Αργνετινή στο τέρμα, θα είχε λήξει από το 60 ο τελικός. Δίκαιη νίκη, απέναντι σε μία ομάδα που έφτασε εδώ με τα ψέματα και με αδιανόητο σπρώξιμο. Η Αργεντινή μας άρεσε όταν ήμασταν μικροί γιατί είχε έναν Κέμπες, έναν Πασαρέλα, έναν Αρντίλες, έναν Μαραντόνα και όλοι αυτοί έτρωγαν και έριχναν ξύλο. Έπαιζαν ποδόσφαιρο, δεν έκαναν τις μπαλαρίνες. Το ξύλο που έχει φάει ο Ντιέγκο σε 1 σεζόν στο Καμπιονάτο, δεν το έχει φάει ο Μέσσι σε όλη του την καριέρα.

Kρίμα...Ξεπεσμός.

Άξια πρωταθλήτρια η Ισπανία. Έσπειρε και θέρισε.