Τα μετράμε ή όχι, ρε σεις?

Το προβλημα ξεκινάει οταν γνωρίζεις οτι είσαι δεύτερος σε συγκομιδή τίτλων.. Εξάλλου μέχρι το 2016, ουτε «σερί» ακούγαμε, ούτε πανό βλέπαμε. Μέχρι τότε υπήρχε χλεύη για οτιδήποτε ερασιτεχνικό, ειρωνεία για τους τίτλους των ακαδημιών, ενώ μέχρι το 2009 διαβάζαμε τα περίφημα «ασχολείστε με τις γυναίκες και τα σορτσάκια, γιατί σας κόψαμε την μπάλα».

Όταν όμως ήρθε η αλήθεια με αποδείξεις και αποκόμματα, άρχισαν τα «ζόρια». Στην αρχή ήταν γελάκια και «μετράτε τουρνουά με το Σαρατόγκα» προσπαθώντας έτσι - με ψεύδη - να πείσουν την μάζα οτι κάποιοι μετράνε ... ανεπίσημα τουρνουά για τίτλους, ενώ υπήρχε ξεκάθαρη επεξήγηση που διευκρίνιζε τα πάντα.

Αφού λοιπόν στα δύσκολα χρόνια του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού δεν άλλαξε η κατάταξη στους τίτλους, άρχισε η αποδόμηση. Πανό το 2020 με «50-0» ένα σερί που κανείς δεν ξέρει πότε και για ποιό λόγο ξεκίνησε. Θα μπορούσε κάλιστα ο Παναθηναϊκός να σηκώσει το 2009 ένα πανό για το γυναικείο βόλλευ που να λέει «39-0» αφού μέχρι τότε ο αιωνιος ήταν το «ασανσέρ» της Α1 και έπαιζε την παραμονή στην κατηγορία με την Ένωση Βύρωνα και μάλιστα να την χάνει με ανατροπή (2005). Τι νόημα θα είχε? Μα φυσικά ... κανένα!

Εξάλλου μέχρι τότε ... ποιός ασχολείτο με τα «σορτσάκια». Όταν όμως έπρεπε από κάπου να μαζευτούν τίτλοι, άλλαξε η τακτική. Λεφτά στο γυναικέιο βόλλευ, «συγχώνευση» με τα Σούρμενα-Ελληνικό και ξαφνικά «αχολούμαστε» με τις γυναίκες. Τα ΙΕΚ-Ξυνή, φόρεσαν κόκκινα στο χάντμπολ και ξαφνικά μάθαμε για τα «πέντε βασικά ομαδικά ολυμπιακά αθλήματα». Πως γένεν τούτο?

Η προπαγάνδα δεκαετιών για τα «σορτσάκια» κατέπεσε, από αυτούς που την εμπνέυστηκαν. Έμενε μόνο να βρεθέι ένας τρόπος να βγουν από πάνω. Και έτσι σκέφτηκαν τα «βασικά ομαδικά ολυμπιακά αθλήματα». Μία κατηγορία που δεν υπάρχει πουθενά, μία αυθαίρετη μέτρηση σε αθλήματα που βολεύουν μόνο έναν και φυσικά μόνο με καταμέτρηση σε άντρες και γυναίκες. 

Παίδες? Θα αστειεύεστε. Κορασίδες? Ποιές είναι αυτές? Έφηβοι? Δεν τους μετράμε καν. Νέοι? Καλά ναι, άμα γεράσουν βλέπουμε. Νεάνιδες? Δεν υπάρχουν τέτοια τμήματα! 

Τι και αν υπάρχουν Χειμερινές Ολυμπιάδες με αθλήματα δημοφιλέστερα και ακριβότερα (χόκει επί πάγου) από το πόλο και το χάντμπολ. Τι και αν υπάρχουν ομαδικά ολυμπιακά αθλήματα (ράγκμπυ - μπειζμπολ) με έσοδα μεγαλύτερα ακόμα και από το ΝΒΑ και δημοφιλέστερα απο το πόλο και το χάντμπολ παγκοσμίως. 

Αν δεν έχουμε τμήματα εκεί, δεν τα μετράμε. Τι και αν υπάρχουν Παρα-Ολυμπιάδες από το 1960 με αθλήματα όπως το μπάσκετ με αμαξίδιο, ποδόσφαιρο 4 Χ 5 και πετοσφαίριση. Τι και αν υπάρχουν Ολυμπιάδες Νέων από το 2010. Δεν τα μετράμε αυτά. Το πόλο γυναικών τα υπερκαλύπτει όλα αυτά.

Έτσι έμεινε μόνο η χλεύη για τις ... ακαδημίες. «Μετράτε τίτλους στα πιτσιρίκια, πανηγυρίζετε για το πρωτάθλημα της Κ-18, για τις κορασίδες, ια τους έφηβους - μόνο άντρες και γυναίκες μετράμε». Μέχρι που ήρθε το Youth League στα πιτσιρίκια και ξαφνικά ... ένα τρόπαιο (αλλά μόνο αυτό) τοποθετήθηκε στην βασική σελίδα τίτλων του ποδοσφαιρικού τμήματος ... ΑΝΔΡΩΝ!!! Το ίδιο τμήμα (νέοι) έχουν κερδίσει 9 πρωταθλήματα στην Superleague, αλλά αυτά δεν αναφέρονται όπως τα πρωταθλήματα των ανδρών! Λες και δεν τα κατέκτησαν!

Σήμερα 2 τμήματα μπάσκετ κατέκτησαν ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ. Όχι τοπικά, με τον Αργοναύτη και το Κερατσίνι, αλλά Πανελλήνια. Να τα μετρήσουμε? Πως? Σε ποιά λίστα? Σε άλλη? Πρωτάθληματα δεν είναι? Πανελλήνια δεν είναι? Ίσοι μεταξύ ίσων, δεν αγωνίστηκαν?

Τελικά τι μετράμε; Σερί όποτε και όταν μας βολεύουν; Τίτλους μόνο σε άνδρες και γυναίκες, αλλά όχι στους νέους; Αν όμως πάρουν ευρωπαϊκό οι Νέοι; Μόνο αυτό μετράμε; Τα εγχώρια δεν τα κέρδισαν;  Ποιά είναι τα «5 βασικά ολυμπιακά αθλήματα» που ποτέ καμία ολυμπιακή επιτροπή και καμία ανακοίνωση δεν τα έχει ποτέ κατανομάσει; Πως είναι δυνατόν ένα σωματείο να μην υπολογίζει τους κόπους των μικρών ηλικιακά τμημάτων, όταν από αυτά θα πάρει τους αυριανούς πρωταθλητές - πρωταθλήτριες; 

Η λύση φυσικά είναι γνωστή. ΌΛΑ μετράνε. Όλα τα αθλήματα είναι το ίδιο σημαντικά για τους αθλητές που αγωνίζονται σε αυτά. Αν εμάς μας αρέσει περισσότερο το πόλο από το ράγκμπυ, αν προτιμάμε τους άνδρες από τους έφηβους, τις γυναίκες από τις νεανίδες, αυτό είναι προτίμηση και όχι έρευνα και καταμέτρηση. Εκεί έιμαστε αντικειμενικοί και ουδέτεροι. 

Το πρωτάθλημα, είναι πρωτάθλημα μεταξύ ίσων. Είτε το κερδίζει ο Ελ Κααμπί από τον Ιωαννίδη, είτε ο Καλοσκάμης το 2022 από τον Μουζακίτη είναι το ίδιο ακριβώς. Τρία χρόνια αργότερα ο Καλοσκάμης είναι το βασικό χαφ της αεχ και ο Μουζακίτης του γαύρου.

Οπότε, ούτε σερί μας ενδιαφέρουν, ούτε «5 βασικά ομαδικά αθλήματα», ούτε μόνο άνδρες και όχι νέοι. ΟΛΟΙ ΟΛΕΣ και ΟΛΑ μας ενδιαφέρουν. Και εκεί ...  Ξέρετε.

Σχόλια