Άλλαξε ο Μανολιός....

Οε οε οε, σας (νική)σαμε μεσ' το Παλέ

Ίσως το κομβικότερο πρωτάθλημα. Γιατί εδραιώσαμε την κυριαρχία μας. ΄Ενα πρωτάθλημα μπορείς να πάρεις κάποια στιγμή (Αεκ 2002, οσφπ 2012), αλλά η επιβολή, η κυριαρχία σου μέσα στην έδρα του αντιπάλου που μέχρι τότε δεν σε άφηνε να κερδίζεις εκεί (ακόμα και τον Γκάλη και τον Ντομινίκ να είχες στην ομάδα), σήμαινε πολλά. Το 1998 ήταν το ξύπνημα του Γίγαντα, αλλά το 1999 ήταν ο βρυχηθμός του θηριού. Ήταν το «Επιστρέψαμε, ο Βασιλιάς είναι εδώ μέσα στο σπίτι σας»      


Ο αγώνας ήταν ντέρμπυ όσο ήταν μπροστά ο οσφπ, μέχρι τα μέσα του Α ημιχρόνου (29-19). Το εκπληκτικό 0-20 σερί που τρέξαμε, (με τον Σούμποτιτς να κάνει ΜΑΤ στον Ιβκοβιτς με το σχήμα που παρέταξε όταν βρεθήκαμε πίσω στο σκορ) έδωσε φτερά στους πράσινους που κατάλαβαν οτι όση βοήθεια και να είχαν οι αντίπαλοι, η νίκη θα βαφόταν ΠΡΑΣΙΝΗ.

Είτε με φάουλ-δώρο σαν και αυτό, είτε με 27 βολές στον Οσφπ και 20 σε μας, η κυριαρχία στο παρκέ ήταν ολοκληρωτική. Σε όλες τις στατιστικές κατηγιορίες ήμασταν καλύτεροι (ευστοχότεροι σε βολές και 3π, περισσότερα επιθετικά ριμπ, λιγότερα λάθη, περισσότερες ασσίστ και κλεψίματα).




Ο παίχτης «κλειδί» κατά την προσωπική μας άποψη ήταν ο Πάτρικ Μπερκ (λίγα χρόνια αργότερα θα τους περιποιηθεί εκεί κοντά και ένας Μπεργκ). Στο περίεργο σχήμα του Σούμποτις που μετέτρεψε το 29-19, σε 29-39 ο Πάτρικ έκανε οτι ΔΕΝ περίμενε κανένας. 9 καθοριστικοί πόντοι, πολύ καλές άμυνες και 5 ριμπ ήταν αρκετά να αλλάξουν την ροή του αγώνα. Ήταν δεδομένο οτι οι Μποντιρόγκα (19π), Ράτζα (12π - 13ριμπ) θα έπαιρναν την ομάδα στις πλάτες τους. Έμενε ο άσσος στο μανίκι το κρυφό χαρτί που θα έκανε την διαφορά. 

Το πάρτυ που ακολούθησε στα αποδυτήρια ήταν ... θρυλικό. Οι σαμπάνιες στο Σεφ έρρεαν άφθονες, ο Ντέγιαν ένα κουβάρι με τον κόσμο να φιλάει το τριφπύλλι, αγκαλιές με τον Νάντο και τον Ντίνο, οι οπαδοί (4χιλ) να έχουν κερδίσει την μάχη της εξέδρας (δεν αποτελεί και κάποια έκπληξη αυτό), Φράγκι και Νικόλας να ουρλιάζουν, ο Άκης (ένας είναι για τους Παναθηναϊκους ο Άκης) με μαλλιά ακόμα και σε παραλήρημα, ο τρελό-Ιταλός ασυγκράτητος, ο Νικόλας να μας θυμ΄ζιει τι «έχασε» πριν 4 χρόνια και πολλά άλλα... Τι να πρωτοθυμηθείς... 

Όλα προμήνυαν μία νέα εποχή. Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ. ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ (καθως την επόμενη σεζόν ήρθε πρωτάθλημα και ευρωπαϊκό)























Εικόνα




Ολυμπιακός-ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 53-62 (29-29)

Ολυμπιακός (Ίβκοβιτς): Κόμαζετς 9(1), Γκολντγουάιρ 11(1), Βούκσεβιτς 2, Παπανικολάου 6, Μενσά, Σούλης 1, Φασούλας, Τόμιτς 10(1), Τάρλατς 10, Σαβρασένκο, Πέττας, Ρότζερς 4

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Σούμποτιτς): Αλβέρτης 3(1), Καλαϊτζής, Κοχ, Παταβούκας, Οικονόμου 6(1), Τζεντίλε 10(1), Μποντιρόγκα 19, Μπουντούρης 3(1), Χούπμαν, Μπερκ 9, Ράτζα 12(1)

Σχόλια

  1. Τι μου θύμισες τώρα! αυτό το παιχνίδι, όπως και το διπλό με τον Ajax, με είχε κρατήσει ξάγρυπνο για πολλά βράδια. Πράγματι σηματοδότησε την αρχή της αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας μας στο μπάσκετ, σε Ελλάδα και Ευρώπη, αν και για τους γαύρους είχαμε ευνοηθεί απο την διαιτησία.
    Θυμάμαι τσακωμούς στις παρέες για ένα εκπρόθεσμο τρίποντο του Ράτζα στο τέλος του ημιχρόνου και ένα φάουλ που χρεώθηκε ο Τάρλατς με εμένα να απαντάω για το φάουλ που χρεώθηκε ο Κοχ, χωρίς να αγγίξει καν τον Τόμιτς, όπως και για το θέατρο και επιθετικό φάουλ του Τόμιτς πάνω στον Κοχ, σε άλλη φάση του αγώνα -πέρα απο την εν γένει προκλητική του στάση σε όλους τους αγώνες και ειδικά σε εκείνον-
    Θα σε παρακαλούσα, αν σου είναι εύκολο και έχεις βίντεο και φωτογραφίες, να ανεβάσεις τις "αμφισβητούμενες" φάσεις, για να διαλυθούν ακόμα μια φορά όλες οι ανοησίες των γαύρων.
    Και πάλι ένα μεγάλο μπράβο απο εμένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Τον είδα πρόσφατα τον αγώνα (για πολλοστη φορα), πριν γράψω το κείμενο. Υπάρχουν φάσεις κ για τις 2 ομάδες, αλλά εύνοια του Παναθηναϊκού (27-20 οι βολές για τον γαυρο) δεν υπάρχει. Κάποια στιγμή ίσως το κάνω αυτό που γράφεις, θα είναι όντως ενδιαφέρον. Ελπίζω σύντομα.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου