Το τέλος μιας καριέρας μόλις στα 32...

Στις 18 Οκτωβρίου 1987 ο Παναθηναϊκός φιλοξενειται από τον Ηρακλή στο Καυταντζόγλειο (0-0).  Στο 2ο λεπτό της αναμέτρησης, λίγο έξω από την περιοχή του Παναθηναϊκού, ο Βέλιμιρ Ζάετς γίνεται κάτοχος της μπάλας και ετοιμάζεται να κάνει μία απο τις γνωστές του επελάσεις. Αλλά λογαριάζει χωρίς τον «ξενοδοχο». 

Ο Παπαδόπουλος του Ηρακλή (με προπονητή τον Αλέφαντο) παίρνει φόρα και «κεντράρει» το πόδι του Ζέκο, σε μία ανύποπτη φάση. Ο τραυματισμός είναι σοκαριστικός και είναι το τέλος της καριέρας του Ζάετς στην ουσία. Κάταγμα κνήμης. Ο διαιτητής Κεφαλάς δεν έδωσε ούτε κίτρινη κάρτα! Ο Παπαδόπουλος, γνωστό δρεπάνι της εποχής, τέλειωσε lλίγο αργότερα και την καριέρα του Κολομητρούση της ΑΕΛ.

Ο Ζάετς επέστρεψε σχεδόν μετά από 5 μήνες, με τον Παναθηναϊκό εκείνη την σεζον να χάνει σε κρίσμο σημείο του πρωταθλήματος τον Ζάετς και τον Ρότσα (σκίσιμο στο πόδι από τον Μάουρο της Γιουβέντους). Προλαβε να παίξει (όπως και όσο μπορούσε) στον τελικό του 88 με πελάτη πάλι τον γαύρο και (στην ουσία) κρέμασε τα παπούτσια του στα 32 του χρόνια μετά το τέλος εκείνης της ποδοσφαιρικής σεζόν. 

Στα 4 χρονια στην Ελλάδα (επί παράγκας Βαρδινογιάννη) ο Ζάετς πήρε ... ένα (1) πρωτάθλημα, με συμπαιχτες κάτι άγνωστους όπως ο Ρότσα, ο Σαραβάκος, ο «Φονιάς», ο Βλάχος, ο Αντωνίου, ο Μαυρίδης και ο Σαργκάνης.

Του έσπασαν 3 φορές τα πόδια. Μία αυτή το 1987 που έλειψε σχεδον 5 μήνες, μία την σεζόν 1986-87 από τον  Σταμου της Αελ (3 μήνες έξω) και άλλη μία την σεζόν 1985-86 από τον Τζόλα του Άρη στου Χαριλάου (2 μήνες έξω). Από τα 4 χρόνια δηλαδή, το έν ατο πέρασε τραυματίας.