Προσπαθώ να θυμηθώ σε πόσες φωτογραφίες σε εχω δει να γελάς. Έστω να χαμογελάς. Δυσκολέυομαι να θυμηθώ. Ακόμα και να γράψω το όνομα Τζίγκερ στο γκουγκλ και πατήσω «φωτος», ελάχιστες έχουν χαμόγελο. Οκ, ο καθένας έχει τον χαρακτήρα του, αυτό δεν αλλάζει. Υπάρχουν όμως μικρές στιγμές που μπορούν να σου δώσουν ένα χαμόγελο.
Για αρκετούς απο εμάς, είναι ένας αγώνας στην Λεωφόρο. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Αν χάσουμε θα είμαστε λυπημένοι, αλλά όταν πάμε και παταμε τα ιερά χώματα, είμαστε χαρούμενοι. Γιατί απλά θα είμαστε μέσα στην Λεωφόρο. Βλέπεις ας πουμε τον ΔΔ. Και αυτός γήπεδο προχτές, στις μισές φώτος σοβαρός, στις άλλες μισές χαμογελαστός.
Και γιατί να μην είναι? Όλοι με χαμόγελο του απευθύνονται άλλωστε. Ξέρεις γιατί? Οχι γιατί ήταν ο καλύτερος. Αυτό είναι σχετικό. Ούτε ο πιο επιτυχημένος ήταν. Ήταν όμως αυτός που όσο ήταν στο τριφύλλι, ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Προσπαθούσε στο 100% και σε κάθε αγώνα άφηνε το κορμί του στο γήπεδο. Και αυτό το αναγνώρισε ο κόσμος.
Είναι ωραίο να δίνεις το 100% της προσπάθειάς σου, σε αυτό που κάνεις. Νοιώθεις γεμάτος, δεν νοιώθεις οτι κάνεις αγγαρεία. Πως κάνεις εσύ με την Μοτορ-Οιλ ας πούμε. Στην κορυφή. Με τζίρο δις ευρώ. Σφυράς και χορεύουν όλοι. Από τα πρατήρια μέχρι την κυβέρνηση. Ποιός να πάρει το θάρρος να κόψει την τιμή της βενζίνης? Κανένας. Με fuel pass μας έχει ο Κούλης, δλδ μας δίνει 40-50 ευρώ από αυτά που μας παίρνει.
Και ξαφνικά που λες Γιάννη μου, σε βλέπουμε πάλι στο γήπεδο. Το «πάλι» χάριν αστεισμού, μην το πάρεις τοις μετρητοίς. Απο κεί που έφευγες το 2010 με τον Ηρακλή πριν τελειώσει ο αγώνας, τσουπ το 2026 σε 2 ντέρμπυ στα πλει οφ. Με το θείο και τον Ζέκο στο ένα, με τον Φιλιππίδη και τον Πίπη στο άλλο. Ένας Ζαβραδινός και ο Μαυροκουκουλάκης έλειπαν. Για φαντάσου ρε Γιάννη. Από τότε που έπαιζες τεννις και μας έσφαζαν στην Ριζούπολη (τότε που άφησες την ομάδα με την Αμαλία), στο σήμερα και σε 2 ντέρμπυ σερί στην Λεωφόρο.
Βέβαια ούτε στην Ριζούπολη κερδίσαμε που έλειπες, ούτε στα 2 ντέρμπυ που ήσουν παρόν το 2026. Λεπτομέρειες. Ξέρεις, η Λεωφόρος είναι λίγο περίεργη. Δύστροπη όπως λέει και ο Αριστοτέλης, καθώς έιναι αιωνόβια. Αν δεν σε γουστάρει ρε παιδί μου, αν της έχεις φερθεί «άσχημα», στο κρατάει. Είναι «ζωντανή» με τον τρόπο της. Και είναι ζωντανή γιατί χτίστηκε από εμάς Τους οπαδούς και τους τότε παράγοντες. Με τον ιδρώτα αυτών των ανθρώπων.
Βέβαια εσύ προσέφερες, της έβαλες και στέγαστρο μεγάλο, αλλά σε 15 χρόνια με μία χιονόπτωση, έπεσε... Κανείς δεν το συντήρησε, οι σκουριές ακόμα ορατές είναι και επικίνδυνες. Και όλη η Λεωφόρος εξωτερικά, παρατημένη. «Χρυσάφι» πήρατε οι 2 Γιάννηδες, ... ας μην το συνεχίσω. Μπορεί να σου κρατάει μούτρα, εσένα, του κυρ-Γιάννη. Ποιός ξέρει. Μπορεί επειδή την ξεπουλήσατε. Τόσα χρόνια και μόνο ένα πρωτάθλημα έχουμε πανηγυρίσει εκεί (2004), αλλά και σε αυτό δεν σε θυμάται κανένας στο γήπεδο.
Δεν βαριέσαι, ήταν όμως ωραίο πρωτάθλημα. Ένα πρωτάθλημα σε 14 χρόνια (1996-2008 και 2010-12). Ένα πρωτάθλημα στα 10 χρόνια που παρέλαβες διοίκηση. Μην φωνάζουμε κιόλας. Τώρα σε 15 χρόνια, έχουμε 0. Κανένα. Καλύτερα το ένα. Συμφωνώ. Εξάλλου είχαμε και ένα σωρό δευτεροτρίτες θέσεις και τότε και τώρα, που είναι σαν πρωτάθλημα. Μην είμαστε και αχάριστοι. Σαν τον γαύρο και τα Φ4. Αν πας σε 4 σερί, είναι σημαντικότερο από το να κατακτήσεις Ευρωλίγκα.
Θα μου πεις, πήραμε και το πρωτάθλημα το 2010. Νταμπλ. Ναι, αλλά τότε είχες φύγει, έτσι δεν είναι? Σε διώξαμε. Σωστά? Το οτι είχες το 54,6%, όλο το οικονομικό επιτελείο, πλειοψηφία στα ΔΣ, έθεσες βέτο για ΤΔ και Κυριάκο, επέβαλες τον Πατέρα, ήταν οταν «έφυγες». Και μετά ως δια μαγείας, αφού σε διώξαμε, ήσουν ο εγγυητής. Και μας έδωσες στον άλλον Γιάννη. Αλλά είχες φύγει. Ναι, έτσι έγιναν, καλά θυμάμαι.
Μας έδωσες με ένα ευρώ. Μπράβο ρε Γιάννη. Άρχοντας. Να ξέρεις όλοι σε θεωρούσαμε κουβαρντά (από την εποχή του Μανσό και του Γήττα), αλλά εδώ το παράκανες. 1 ευρώ ρε φιλαράκι? Μία τυρόπιτα δηλαδή. Ο Παναθηναϊκός που «άνοιξε» το 2008 με αποτίμηση 200εκ, 4 χρόνια μετά πουλήθηκε όσο μία τυρόπιτα. Έτσι είναι, συνήθως αν δεν γουστάρεις κάτι το ξεφορτώνεσαι. Να φύγει το ρημάδι από πάνω σου και ας μπεις και μέσα.
Από την άλλη, δικός σου είναι όσο θες τον πουλάς, τον χαρίζεις, οτι θες τον κάνεις. Σαν την Παιανία. Για τον Παναθηναϊκό έγινε, ο Παναθηναϊκός την πλήρωσε, ο Παναθηναϊκός πλήρωνε ενοίκιο δυσβάχτατο κάθε χρόνο και στο τέλος ... του την χάρισες. Ωπ... Λάθος. Την πουλήσατε στην ΕΠΟ, αντί 21,5 εκ ευρώ. Πραγματικά φοβερό ντιλ. Αλλά ο Παναθηναϊκός δόθηκε για 1 τυρόπιτα. Όλοι το πιστεύουν. Οι αγάπες δεν κρύβονται Γιάννη μου. Ποιός να το αμφισβητίσει άλλωστε.
Αφού το λένε και τα βιβλία. Σαν τις δηλώσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, που όλη Κρήτη είχε 2εκ πρόβατα και τα έστελνε για βοσκή στα βοσκοτόπια των Γρεβενων και της Φλώρινας. Είναι δυνατόν να λένε ψέματα τα βιβλία? Δεν πήγαιναν τα πρόβατα με το καράβι στα Γρεβενά, δηλαδή?
Ας αφήσουμε το 2012 και την «μεταβίβαση» και ας πάμε που λες, κάπου στα μέσα του 2000. Θυμάμαι μία μάζωξη με οργανωμένους που είχες πει «στην Ελλάδα δεν παίρνουμε τίτλους, αλλά στην Ευρώπη πάμε καλά». Το γνωστό «μότο» των αυλικών σου. Μην φωνάζουμε, μην ζητάμε κάτι, να λέμε «πάλι καλά που δεν χρωστάμε και δεν έχουμε υποβιβαστεί».
Και μετά ήρθε ο άλλος ο Γιάννης λίγα χρόνια αργότερα να μας μάθει πως είναι να χρωστάμε και να υποβιβαστούμε. Και να μας κόψει και την Ευρώπη για 5 χρόνια συνολικά (μαζί με το 2013). Βρε μπαγάσα, ούτε συννενοημένοι να ήσασταν. Κάτι συμπτώσεις ρε παιδί μου.
Εν τω μεταξύ πλάκα-πλάκα, ο νέος «ιδιοκτήτης» σε 15 χρόνια έχει 3 τίτλους και 2 πορείες στους 16 της Ευρώπης. Εσύ είχες 2 τίτλους και 2 πορείες στους 8. Σε έφτασε Γιάννη. Αν ενωθείτε και οι 2, θα έχουμε το εξωπραγματικό φαινόμενο με 5 τίτλους (4 κύπελλα και 1 πρωτάθλημα) και 4 πορείες σε 26 χρόνια. Μεγαλεία. Ο ένας να ανεβοκατεβάζει υπουργούς και αρχηγούς ΠΝ, ο άλλος δεξί χερί της κυβέρνησης 7 χρονια τώρα και μεις συνολικά με λιγότερες διακρίσεις από αυτές της κούλας και του μπαογκ σε 10 χρόνια μέσα. Αλλά ας μην είμαστε αγνώμονες.
Μία δεκαετία έμενες Γιάννη, 1 πρωτάθλημα. Δύο δεκαετίες (21 χρόνια) ο θείος, 6 πρωταθλήματα. Δύσκολα χρόνια. Παράγκα φαταούλ και πρακτορα. Ποιός να τα βάλει μαζί τους. Ο Μήτσου ή ο Φιλλιπίδης, που καθόσασταν μαζί προχτες... Εξάλλου και ο Μαυροκουκουλάκης είχε δηλώσει «δίκαια τα παίρνει ο γαύρος», οπότε ποιά παράγκα μωρέ τώρα... Και αν την παραδέχτηκε ο φαταούλ, ο κούγιας και ο λουκόπουλος και ο κασναφέρης και ο τεβεκέλης, εμείς δεν ασχολούμασταν Γιαννάρα μου. Υπεράνω.
Τι είμαστε δηλαδή, τίποτα λαϊκοί τύποι σαν την δεκαετία του 60 και του 70 που είχαμε 9/20 πρωταθλήματα, το 50% των τίτλων? Και πήγαμε και τελικό Πρωταθλητριών. Γιατί να τα ξεπεράσουμε αυτά άλλωστε.. Μην καλομάθει ο κόσμος και ζητάει. Έχεις εκεί κάτι κάφρους στο μπάσκετ, 10 χρόνια φώναζαν «το 7ο ζητώωωωω..», μετά ήρθε το 7ο και αντί να σκάσουν άρχισαν άλλο τροπάριο « το 8ο ζητώωωωω».
Ρε φίλε, τι αχαριστία είναι αυτή... Πωπω.
Αντί να πουν τι ωραία ήμασταν μέχρι το 1995 με 2 Φ4. Άντε και το κύπελο το 93 και του 96 και το πρώτο Ευρωπαϊκό. Μετά τι λύσσα ήταν αυτή... Να θέλουν συνέχεια πρωταθλήματα και Ευρωπαϊκά. Πως να τα βγάλει πέρα τότε η διοίκηση με την παράγκα του πράκτορα, του Σαλονίκη, του καθηγητή αλητείας. Μέχρι και ανακοίνωση του έβγαλαν όταν πήγε στην αεκ για «ιωαννίδικη μαφία». Μαφία κανονική σου λεώ, δεν παίζεις με τέτοια πράγματα. Ότι κάνουν τώρα δηλαδή οι ίδιοι που λένε για «παράγκα πράκτορα». Από τι γλυτώσαμε Γιάννη μου, δεν λέγεται. Εσείς μας γλυτώσατε δηλαδή.
Φαντάζεσαι να είχε 7/7 πρωταθλήματα σερί ο Παναθηναϊκός, 2-3 τελικούς Ουέφα-Γιουρόπα και κάναδύο Κυπελλούχων στην κατοχή του? Εφιάλτης Γιάννη μου, θα έβγαιναν όλοι στους δρόμους, θα ζήταγαν και άλλα, θα στην ελεγαν αν δεν παίρναμε και άλλο ευρωπαϊκό, άστα... Ρεάλ θα γινόμασταν. Πόρτο των Βαλκανίων. Μπρρρ... Σύγκρυο. Ξυπνάς με κρύο ιδρώτα τα χαράματα δηλαδή.
Κανείς όμως δεν θα μπορούσε έτσι να εκτιμήσει την γλύκα της 3ης θέσης. Την υπέρβαση της 2ης. Το ένα πρωτάθλημα σε 12 χρόνια. Γιατί αν είσαι πρωταθλητής κάθε χρόνο ρε Γιάννη το ξεχνάς ας πούμε. Δες στο μπάσκετ. Ρώτα τους για το πρωτάθλημα του 2006 πχ, δεν το θυμούνται καν. Μπορεί να το μπερδέυουν με αυτό του 2005, ή αυτό του 2007. Μπορεί και με αυτό του 2008 ή του 2009. Αχάριστοι και ανιστόρητοι.
Ενώ στο ποδόσφαιρο ρε φίλε, έχει άλλη αίγλη. Πάντα θυμάσαι αυτό του 2004. Θα μου πεις, αν δεν έρχονταν οι πολυμετοχικοί μόνο με αυτό θα έιχαμε μείνει, αλλά είδες πόσο ωραίο είναι? Πως να το ξεχασεις? Γίνεται? Δεν γίνεται. Πως να το μπερδέψεις ας πούμε με κάποιο άλλο? Γιατί δεν πήρες κάποιο άλλο. Τι φοβερό σχέδιο ρε φίλε... Που να τα καταλάβει η μάζα, η πλέμπα αυτά.
Και φοβερό μέτρο σύγκρισης. Σου λένε «με Τζίγκερ ένα πρωτάθλημα, με φούζο κανένα, 1000 φορές τζίγκερ». Φιλε τους έχεις κάνει τα μυαλά, πουρέ. Δεν τους περνάει καν από το μυαλό να πουν «το 60 και το 70 πήραμε 9/20, θέλουμε άλλα τόσα τώρα». Γιατί θα πεις ... «Τι λέτε μωρε, αυτά έγιναν πριν 50 και 60 χρόνια».
Ενώ τα 6 πρωταθλήματα της οικογένειας Γιάννη μου έγιναν πρόσφατα, το 84, το 86, το 91, το 95 μόλις πριν 40 χρόνια. Πρόσφατα δηλαδή!!! Νέοι ήμασταν, λύκειο πηγαίναμε Γιάννη μου, παντρευτήκαμε, κάναμε παιδιά, τέλειωσαν πανεπιστήμιο, πέρασε μισός αιώνας και ακόμα θυμόμαστε το 84 και το 86. Πόσα χρόνια μπροστά σε σκέψη...
Ενώ στο μπάσκετ... Ποιος θυμάται το μπαράζ της Κέρκυρας (84) και την τελική φάση του 82 στην ευρώπη. Ή τους ημιτελικούς στο Πρωταθλητριών και το Κυπελλούχντου 69 και του 72. Ρε, τα έχουνε ξεχάσει αυτά, αλήθεια σου λέω. Αχάριστοι ρεεεε. Μιά χρονιά δεν παίρνει πρωτάθλημα εκεί το τμήμα και γίνεται χαμός. Καμία αγάπη για την 2η θέση. Μάστιγα Γιάννη μου. Αλλοίωση DNA. Απαπαπαπα...
Και θα καταντήσουν έτσι και το βόλλευ. Κάτσε να δεις. Από κεί που τρέχαμε στα μπαράζ σωτηρίας στο Αιγίνιο το 2018 και να θυμούνται τα πρωταθλήματα του 80 και αυτό του 2006, τρέχουν να πανηγυρίζουν 4 πρωταθλήματα και 4 Λιγκ Καπ σε 6 χρόνια. Πάνε γήπεδο με χαμόγελο! Ρε τι γίνεται, που έλεγε και μία ψυχή, δεν την ξέρεις...
Αμ, στο βόλλευ γυναικών? Ακόμα χειρότερα εκεί, τρία σερί πήρανε και φέτος ξανά κούπα. Απο κει που έπαιζαν στην 2η κατηγορία το 2019 και έιχαν να πάρουν πρωτάθλημα από το 2011.. Πες ρε Γιάννη, είχαμε εμείς ποτέ 3 σερί στο ποδόσφαιρο? Ποιοί είμαστε? Πως τα έχουν καταντήσει έτσι αυτά τα τμήματα? Σου σηκώνεται η τρίχα δηλαδή.
Από την άλλη, πως να πάρεις πρωτάθλημα στην μπάλα ρε φίλε... Πως να τα βάλεις με την παράγκα. Σε καταλαβαίνω. Ποιός να σε υπολογίσει σοβαρά. Ποιός να σε δει και να φοβηθεί... Σάμπως είχες δύναμη και εξουσία Γιάννη μου? Μήπως ήταν σε κάθε συνάντηση πρωθυπουργών με ομολόγους άλλων χωρών στο Προεδρικό Μέγαρο, ο φρύδιας? Μήπως ήταν και με κάθε κυβέρνηση? Από Σημίτη μέχρι Τσίπρα? Ποιός να τα βάλει με τον πράκτορα...
Μην κοιτάς που ακόμα και με τον φαταούλ όταν ασχολήθηκαν σοβαρά ο τίγρης και ο ρωσοπόντιος, του πήραν 5 πρωταθλήματα σε 10 χρόνια. Φαντάσου δλδ να ειχε ο Παναθηναϊκός 5 πρωταθλήματα σε 10 χρόνια... Δεν σε λούζει κρύος ιδρώτας Γιάννη μου, την αλήθεια πες.. Μακρυά απο μας αυτά. Τότεναμ εμείς, σταθεροί.
Ρε φίλε λύσε μου μία απορία. Έτσι από εγωισμό, ο θείος σου δεν είπε ποτέ «Μου πήρε 4 σερί ο Νταιφάς, 4 σερί ο πράκτορας και 3 σερί ο τίγρης? Ε θα τους δείξω εγώ, θα πάρω 5 σερί, να μάθουν». Και χωρίς παράγκα. Με 50-50 και παιχταράδες. Δεν γινόταν δηλαδή λες?
Εσένα και τις γλάστρες που έβαζες για πρόεδρους, δεν σας έπιασε το φιλότιμο να πείτε «Αντε και πνίξου ρε πρακτοράκο με τον κάθε δούρο, τον κάθε παπαδάκο και τον κάθε ευθυμιάδη. Θα δεις πόσα πρωταθλήματα θα πάρω και δεν θα μπορείς να με αγγίξεις με την παράγκα σου». Όχι ε? Καθόλου? Εγωισμός μηδέν. Έχεις κάνει στο Θιβέτ ρε Γιάννη? Διαλογισμό και τέτοια ας πούμε? Γιατί εμάς μας έτρεχαν στα ψυχιατρεια, με αυτά που ζούσαμε.
Δεν σκέφτηκες ποτέ ένα πρωί « Θα παρω 3 πρωταθλήματα, να τους δείξω ποιός είμαι». Δεν είπες ποτέ «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΔΕΥΤΕΡΟΣ, ΘΑ ΣΑΣ ΔΕΙΞΩ ΤΙ ΕΣΤΙ ΤΖΙΓΚΕΡ». Όχι? Ποτέ δηλάδή? Ρε φίλε το 2008, μετά την 4αρα από την τρούμπα και το συλλαλητήριο, αντί να «πουλήσεις» και να «φύγεις» (λέμε τώρα) δεν σου πέρασε από το μυαλό να πεις «Ρε αντε γ*μ*θείτε όλοι σας, που με θεωρείτε άχρηστο. Ελα δω ρε Μήτσου, πές στον κοκκαλιάρη οτι τελείωσε και ρίξε 60εκ να σαρώσουμε με 2 νταμπλ και μετά θα φύγω να με νοσταλγείτε. ΑΛΛΑ ΘΑ ΦΥΓΩ ΑΡΧΟΝΤΑΣ, ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΟ ΑΛΟΓΟ».
Ούτε καν αυτό, ε?
Εγώ αυτό πίστευα, σοβαρά. Οτι κάποια στιγμή από τις συνεχόμενες σφαλιάρες, θα αντιδράσεις. Θα πεις «Θα δείτε ποιος είμαι, θα τρέμετε όλοι σας, εχθροί της ομάδας μου». Ρε φίλε, τόση ψυχική ηρεμία? Μπράβο, σου βγάζω το καπέλο Άντε να έβγαζες αντίδραση σε κάναν μεροκαματιάρη που έγραφε «κακά λόγια» στο διαδίκτυο σε κάνα «επαναστατικό» φόρουμ, να στα μετέφερε ο αυλικός και να του έκοβες το γήπεδο. Τα θυμόμαστε αυτά Γιαννάκη. Ε, από τα ολότελα, ήταν και μία μορφή αντίστασης αυτό Χτύπησες την γροθιά στο μαχαίρι. Να τα λέμε όλα.
Δεν μας είπες σε συνέντευξη οτι το 2005 σε πλησίασε η παράγκα για το πρωτάθλημα και το αρνήθηκες? ΜΠΡΑΒΟ σου Γιάννη μου. Και στο λέω γιατί δεν σου χει πει κανείς μπράβο (2ο). Αλλά ρε Γιάννη, τι σημαίνει «με πλησίασε η παράγκα»? Σου έστειλε ένας mail που έλεγε «Γιάννη, ο Θωμάς είμαι,. Θες το πρωτάθλημα?» Μήπως σου έκαναν αναπάντητες από άγνωστο νούμερο για να απαντήσεις? Μήπως με αλληλογραφία, ήρθε κάνα γράμμα που έλεγε «Από Παράγκα προς κύριο Τζίγκερ στοπ. Θες το πρωτάθλημα? στοπ»? Η μήπως σε πλησίασαν κανονικά σε συναντήσεις?
Γιατί κανείς δεν αρνείται σε ένα απλό τηλεφώνημα, κλείνοντας την γραμμή. Κανένα πρωτάθλημα δεν κανονίζεται με ένα και μόνο τηλεφωνημα. Εδώ οι κασέτες του Ζούγκλα και τα dvd αργότερα, γράφουν εγκυκλοπαίδεια ολόκληρη. Ούτε κανείς πλησιάζει κάποιον χωρίς να έχει διαβεβαιώσεις. ΠΟΙΕΣ διαβεβαιώσεις?
ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΡΕ ΓΙΑΝΝΑΚΗ. ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΨΗ ΤΟΥΣ, ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ. 'Εφτασαν οι κλέφτες δηλαδή στην πόρτα σου και αντί να τους μαντρώσεις, τους άφησες να φύγουν. Αυτούς που σε έκλεβαν τόσα χρόνια. Πόση ανωτεροτητα ρε φιλαράκι. Αλλά είπαμε, αν δεν έχεις δύναμη και εξουσία Γιάννη μου, δεν κάνεις τίποτα. Που να ξέρεις εσύ από αυτα.
Εσύ ένα γήπεδο ήθελες να χτίσεις και δεν μπορούσες ούτε στην Λεωφόρο. Οι άλλοι έβγαλαν το γήπεδο της αεχ από τα ολυμπιακά εργα, γκρέμισαν δημοτικό ποδηλατοδρόμιο και έχτισαν δικό τους ποδοσφαιρικό, ο άλλος έφαγε το μισό άλσος που «δεν γίνόταν με τίποτα γήπεδο εκεί που έλεγε και ο Ντέμης» και μεις τσιγκάνοι στον Ελαιώνα. Και στα 100 χρόνια άστεγοι και στα 120 το συζητάμε.
Ο άλλος έχτισε το μεγαλύτερο αυθαίρετο των Βαλκανίων δίπλα στο Οακα και τελικά το νομιμοποίησε μέσω ΣΤΕ και μεις είδαμε τον κολλητό τον Βωβό να χτίζει εμπορικό και να μην έχει μπει ένα τούβλο μέχρι σήμερα για το γήπεδο. Πραγματικά ποιό νομοταγή πολίτη απο εσένα, δεν έχω ξαναδεί. Με τον σταυρό στο χέρι.
Απλός άνθρωπος δηλαδή, μεροκαματιάρης. Λιτός και απέριτος. Θυμάμαι την συνέντευξη στον Θοδωρή τον Μανίκα ρε φίλε «Κανένα μπράβο σου έχουν πει? - Για ποιό πράγμα?» Πόσο απλοϊκός, πόσο σεμνός ρε φίλε.. Ε, το «μπράβο», στο λέω εγώ. Τι αφοπλιστική απάντηση έδωσες... Πόσο ταπεινός. Γιατί να σου πει κάποιος «μπράβο»? Έκανες κάτι ξεχωριστό? Έκανες κάτι που δεν έχει ξαναγίνει? Κάθε μέρα με σκυμμένο το κεφάλι, άοκνος εργατης του τριφυλλιού. Και της Μότορ-Οιλ. Είδες? Εγώ σου είπα ήδη δύο «μπράβο» παραπάνω.
Αμ, η άλλη απάντηση? Την θυμάσαι την συνέντευξη ρε Γιάννη? Που έλεγες οτι ήσουν και dj στο αμέρικα και μιλάτε με τον Μανίκα και χτυπάει το κινητό με τον ήχο του Smoke on the water. Και σου λέει ο Θοδωρής « Πόσο καιρό έχεις το Smoke on the water, στις κλήσεις?». Και λες «Από την αρχή. Είσαι σίγουρος οτι είναι αυτό?»
Είχες επιλέξει δηλαδή από την αρχή μία μελωδία, που δεν ήξερες ποιά είναι! Εν τω μεταξύ το Smoke on the water, παίζει να το αναγνωρίζει και ο συγχωρεμένος ο παππούς μου. Και από τον άλλο κόσμο. Πόσο μάλλον ένας ... dj. Αλλά είπαμε είσαι τόσο απλοικός και μπορεί να είχες τόσες έννοιες για την ομάδα, που ξέχναγες μέχρι το Smoke on the water. Πόσο σε νοιώθω...
Να σου πω ρε Γιάννη. Θες μήπως τον αγώνα με τον μπαογκ που θα είναι και ο τελευταίος στην Λεωφόρο, να τον δεις από το σπίτι? Θα σου κεράσω εγω τις πίτσες, ή τα σουβλάκια. Μην ξοδευτείς κιόλας. Τι λες? Σκέψου το. Τσάμπα σουβλάκια. Ή να πληρώσω το 33% από την παραγγελία, όπως έβαλες εσύ στην περίφημη ΑΜΚ. Αντε μπας και κάνουμε καμία νίκη.
Από την άλλη, αν δεν μπορείς να αντισταθείς στην μαγεία της Λεωφόρου, έλα γήπεδο ρε φίλε. Τι να κάνουμε. Μπορεί να είσαι ένας απο μας και να εκδηλώθηκες το 2026. Να σου δώσω και κασκόλ πριν μπεις και μια μπλούζα του Εκι (2 Ριβάλντο). Μπορεί και να εχεις εσύ μπλούζα του 2004 που να λέει πίσω «Τζίγκερ», αντί για όνομα παιχτη. Ποτέ δεν είναι αργά άλλωστε.
Και επειδή σε συμπαθω πολύ, θα σου κάνω και ένα δώρο. Τον Οκτώβριο στο κλειστό Οακα (αυτό με τα λάβαρα για τα 7 ευρωπαϊκά) έρχονται οι Deep Purple. Αν δεν ξέρεις ποιοί είναι, να σου θυμίσω οτι είναι αυτοί που λένε το Smoke on the water. Αυτό που δεν είσαι σίγουρος ... οτι είναι αυτό. Αυτό είναι Γιάννη μου. Να σου κάνω δώρο το εισιτήριο, να τους δούμε παρεούλα. Τι λες?
Και να μιλήσουμε για την δισκογραφία τους και τις αλλαγές στα μέλη της μπάντας, γιατί για τον Παναθηναϊκό δεν νομίζω να έχεις όρεξη. Και μπορεί και να χαμογελάσεις και στην συναυλία. Ποιός ξέρει...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου