Έχουμε πει οτι το σύγχρονο ποδόσφαιρο ΔΕΝ είναι Football Manager. Που γίνεσαι προπονητής σε μια ομάδα, παίρνεις 3-4 «λαβράκια» και σε 5 χρόνια έχεις πάρει 3 πρωταθλήματα, 1 Γιουρόπα και 1 Τσαμπιονς Λιγκ. Για να δέσει και να αποδόσει στην πραγματικότητα μία ομάδα, απαιτείται χημεία, ρόλοι και χρόνος. Kαι φυσικά καλές σχέσεις μεταξύ όλων (διοίκηση - προπονητής - παίχτες - κόσμος).
Θα τονίσουμε ξανά οτι η ΜΟΝΗ φορά που διεκδικήσαμε πρωτάθλημα για 2 χρόνια, συνέβη ήταν επειδή δημιουργήθηκαν αυτές οι συνθήκες. Ακόμα και τότε, όλα ξεκίνησαν με απογοητευτικά αποτελέσματα στα φιλικά, με μεταγραφές να έρχονται στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου και μέχρι τον Ιανουάριο με εμφανίσεις αλλοπρόσαλες και με ήττες.
Λογικό γιατί αλλάξαμε βασικό τερματοφύλακα στην ροή της σεζόν (Μπρινιόλι / Διούδης), δοκιμάζαμε αμυντικά δίδυμα (Πούγγουρας-Σάρλια / Βέλεθ-Μπαρτ), δεξιά μπακ (Βαγια-Κότσιρας), 6αρια (Λουντκβιστ / Περεθ), δεξιά εξτρέμ (Γιοβάνης / Παλάσιος), φορ (Μακέντα / Καρλίτος / Φώτης), μας έλειπε ένας συνδετικός κρίκος που ήρθε τον Ιανουάριο (Γκάτσι) και αλλάξαμε τρόπο και αρχές παιχνιδιού.
Όλα αυτά, με προπονητή που ήταν στην ομάδα από το καλοκαίρι, μας πήραν 6 μήνες (το ελάχιστο) να αποδώσουν. Από τον Φεβρουάριο του 2022 είδαμε στρωμένη την ομάδα. Και οι πραγματικοί καρποί απέδωσαν την επόμενη σεζόν στην ουσία (2023), όταν η ομάδα κατάλαβε πλήρως τα «θέλω» του προπονητή και ήρθαν κάποιοι παίχτες με τα χαρακτηριστικά που ήθελε.
Ας δούμε φέτος τι συνέβη. Κατ' άρχάς «φαγώθηκε» ο Βιτόρια, ο οποίος μας έβαλε σε ομίλους Γιουρόπα. Μετά ήρθε ο Κόντης, που έφυγε μέσα σε ένα μήνα. Και από τέλη Οκτωβρίου έχουμε τον Μπενίτεθ. Δηλαδή 3 μήνες παρουσίας. Έφυγαν βασικά γρανάζια ετών (Φώτης - Βάγια), κομβικοί παίχτες (Μαξι), ενώ οι αντικαταστάτες (Καλάμπρια - Ρενάτο - Ντέσερς) ακόμα είναι μεταξύ θεραπευτηρίου και 18άδας.
Ο Ράφα λοιπόν είδε στους 3 αυτούς μήνες...
1) Να αλλάζει βασικό τερματοφύλακα (Λαφόντ αντί Ντράγκο) αφού έφυγε ο τελευταίος.
2) Να αλλάζει 3 δεξιά μπακ λόγω τραυματισμών (Καλάμπρια - Κότσιρας - Γεντβάι)
3) Να αλλάζει το δίδυμο των στόπερ (Πάλμερ - Τουμπα / Ινγκασον - Γεντβά)
4) Να παίζει αναγκαστικά με 3αδα στόπερ, κάτι που δεν είχαμε ξανακάνει.
5) Να χάνει το βασικό του αριστερό μπακ για 2 μήνες (Κυριακόπουλος)
6) Να χάνει το βασικό του 6αρι για 2 μήνες (Τσιριβέγια)
7) Να έχει σχεδόν μόνιμα τραυματία τον επόμενο βασικό δεξί εξτρέμ (Πελίστρι)
8) Να έχει τον βασικό του επιθετικό (Ντέσερς) τραυματία για 2 μηνες.
9) Να χάνει το άλλο αριστερόεξτρέμ ή ψευτό 10αρι για 1 μήνα (Τζούρισιτς)
10) Να του φεύγει το βασικό δεξί εξτρέμ (Τετέ) τον Ιανουάριο
11) Να αλλάζει αναγκαστικά 3 βασικά αριστερά εξτρέμ (Τζούριστις - Ζαρουρί - Αντίνο) σε 2 μήνες
12) Να αλλάζει αναγκαστικά 3 βασικά δεξιά εξτρέμ (Τετές - Πελίστρι - Παντελίδης) σε 2 μήνες
13) Να αλλάζει το βασικό 8αρι (Τσέριν) με τον 20χρονο Κοντούρη και τον Ρενάτο (όσο αντέχει)
14) Να προσπαθεί να βρει ρόλο στον Ταμπόρδα για να μην «χαθεί»
15) Να προσπαθεί να εντάξει στην ομάδα παίχτες ενός μήνα ή λίγων ημερών (Τετέη - Παντελίδης - Κοντούρης - Αντίνο - Γιάγκουσιτς- Σισοκό- Ερνάντεθ)
16) Να έχει βασικό φορ ένα παιδί από την Κηφισιά (Τετέη) με μόλις λίγες μέρες στην ομάδα και χωρίς καμία εμπειρία σε δύσκολο επίπεδο και πρωτάθλημα.
17) Να δοκιμάζει ένα σωρο επιλογές για το «ψευτό10» (Μπάκα - Τζούρι - Ταμπόρδα - Ρενάτο)
18) Να φτάνει σε σημείο να παίζει με την Ρόμα με τον Κάτρη, τον Τερζή, τον Σκαρλατίδη και να έχει στον πάγκο τον Κότσαρη και τον Γείτονα.
19) Να έχει μεσοεπιθετική γραμμή με Κοντούρη - Σάντσεζ - Ταμπόρδα - Μπάκα - Αντίνο - Ζαρουρί - Τετέη - Γιάγκουσιτς (που είδαμε προχτες) και προσεχώς Τζούρισιτς, Πελίστρι και Ντέσερς να μην έχουν παίξει ούτε έναν αγώνα όλοι μαζί για να βρούνε χημεία.
Αν εσείς με όλα αυτά (και καλά κάνετε), θέλετε να δείτε την ομάδα να παίζει σαν την Βαλένθια του Ράφα το 2001-2004, μάλλον θα απογοητευτείτε. Εξάλλου ο 65χρονος τεχνικός το δήλωσε από την πρώτη μέρα. «Το να σας εγγυηθώ την επιτυχία είναι σχεδόν αδύνατον, δεν έχω μαγικό ραβδάκι»
Από την αρχή έχει ξεκαθαρίσει την θέση και την προοπτική του και κανείς δεν έφερε αντίρρηση. Και σε επόμενη συνέντευξη, μας είπε οτι αυτό που έχει στο μυαλό του δεν απαιτεί μια μόνο μεταγραφική περίοδο, αλλά περισσότερες. Ειλικρινής.
Αν θέλουμε να ακούμε «ήρθα να πάρω 5 νταμπλ και 3 Τσάμπιονς λιγκ» και να προσγειωνόμαστε απότομα, είναι δική μας επιλογή.
Ο Παναθηναϊκός θέλει χρόνο και κυρίως θέλει προστασία και ηρεμία. Χρόνο και ηρεμία βρήκε το 2022 και 2023 και αν έβρισκε και προστασία θα είχε και ένα πρωτάθλημα.
Αλλά χρόνος από το 1996 και έπειτα, ΔΕΝ υπάρχει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου