«Φανταστικοί» φίλοι, «φανταστικοί» εχθροί

Tα παιδιά έχουν «φανταστικούς» φίλους, οι ενήλικες έχουν «φανταστικούς» εχθρούς. Η φαντασία, πάντα συνοδεύει τον άνθρωπο. Χωρίς αυτή δεν θα είχαμε πολλές εφευρέσεις και πράγματα. Άλλες φορές μας βολεύει σε καταστάσεις πού δημιουργούμε μόνοι μας.

Αόρατοι εχθροί που μας κυνηγάνε, που δεν μας αφήνουν να φτάσουμε εκεί που θέλουμε. Και εμείς τους «βρίσκουμε», τους «αποκαλύπτουμε», τους στέλνουμε επιστολές, αναρτήσεις, τους πολεμάμε όσο μπορούμε. Όσο βολεύουν το «αφήγημά» μας. Πριν και μετά το «αφήγημα», οι ίδιοι αυτοί οι εχθροί ήταν ... «ακίνδυνοι», ή ανύπαρκτοι. Όσο περισσότεροι οι εχθροί, τόσο καλύτερο το αποτέλεσμα.

Θα μπορούσε να αφορά μία ποδοσφαιρική ομάδα, μία μπασκετική ομάδα, ένα πολιτικό κόμμα, ο καθένας μας θα βρει κάτι που του πέρασε από το μυαλό. Φαντασία να υπάρχει...