Το ξωτικό των Χριστουγέννων...

Η ποδοσφαιρική σεζόν 2023-24 ενώ ξεκίνησε με επιτυχίες, από το φθινόπωρο και έπετα χτύπησαν την ομάδα οι ατυχίες. Μέσα σε 15 μέρες η ομάδα χάνει δύο από τους καλύτερούς του αμυντικούς (Μάγκνουσον, Πάλμερ-Μπράουν). Ενώ ακόμα δεν έχει επανέλθει πλήρως από την περσινή σεζόν, ο καλύτερός του επιθετικός και πρώτος της σκόρερ (Αϊτόρ). 

Παρ' όλα αυτά, η ομάδα το παλεύει στον όμιλο του Europa League και στο ελληνικό Πρωτάθλημα (αν δεν γίνονταν οι γκέλες με Άρη και Ατρόμητο) δεν θα έχανε την πρώτη θέση. Η υπόθεση Μπρινιόλι αποτελεί τροχοπέδη για το τμήμα, αφού δεν λύνεται έγκαιρα με ευθύνη της διοίκησης, του τεχνικού διευθυντή, του προπονητή και του παίκτη. Και προς τα τέλη Δεκέμβρη (26/12) η διοίκηση ξαφνικά αποφασίζει να αλλάξει προπονητή, κάτι για το οποίο δεν είχαν ενημερωθεί ούτε οι ίδιοι οι παίκτες. Και ούτε καν ο ίδιος ο προπονητής, ο οποίος έμαθε την απόλυσή του από τα ΜΜΕ.

Στις 26/12 μας κάνουν δώρο για τις γιορτές τον Φατίχ Τερίμ. Έναν προπονητή αρκετά καλό την δεκαετία του 2000 με την Γαλατά, αλλά ο οποίος όπου αλλού δούλεψε εκτός Τουρκίας έφυγε «νύχτα». 

Το καλοκαίρι του 2000 πήγε στην Φιορεντίνα, έχοντας πρώτα φροντίσει να μάθει άπταιστα ιταλικά, από την Ντονατέλα Πιάτι, μια Ιταλίδα δημοσιογράφο που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη για χρόνια. Με τους «βιόλα» ξεκίνησε με το αριστερό, γνωρίζοντας οδυνηρό αποκλεισμό στο Κύπελλο UEFΑ από την Τιρόλ Ίνσμπρουκ με 5-3 συνολικό σκορ, όταν η Ίντερ και η Πάρμα, για τον ίδιο προκριματικό γύρο, πέρασαν με 6άρες και 7άρες. Στην Φιορεντίνα μάζεψε 11 πόντους στις πρώτες 9 αγωνιστικές, αλλά στα επόμενα 5 παιχνίδια μάζεψε άλλους 13, έριξε 4 στην Μίλαν, την απέκλεισε στα ημιτελικά του Κυπέλλου κι έφτασε την ομάδα του στην 3η θέση. 

Εκεί που όλα έδειχναν να έχουν βρει τον δρόμο τους, η ομάδα θύμισε Παναθηναϊκό. Στα κρίσιμα, τον επόμενο μήνα, μάζεψε μόλις 2 βαθμούς σε 5 αγώνες (έχασε 4-1 από την Λάτσιο, έφερε 2-2 με την Μπρέσια) και βρέθηκε στην μέση της κατάταξης. Ταυτόχρονα, η οικονομική κρίση χτύπησε την Φιορεντίνα και στην ουσία την έριξε την επόμενη χρονιά στην Serie C2. Ο Τερίμ άδραξε την ευκαιρία και στις 25/2/2001 που παραιτήθηκε είπε ότι «δεν βλέπω φως στην άκρη του τούνελ», ρίχνοντας την ευθύνη στον Τσέκι Γκόρι για τα οικονομικά προβλήματα και την μη πραγματοποίηση μεταγραφών.

Από τον Φεβρουάριο του 2001 μέχρι τον Ιούλιο του ίδιου έτους δεν δούλεψε κάπου. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, την «μπανανόφλουδα» την πατάει η Μίλαν. Έχοντας ως οδηγό τις 2 ήττες από την Φιορεντίνα την προηγούμενη σεζόν, παίρνει τον προπονητή που ήταν υπεύθυνος για αυτές. Ο Τερίμ παρουσιάζεται τον Ιούλιο του 2001 από τους «ροσονέρι» και μάλιστα τον στηρίζουν με μεταγραφές όπως του Ρουί Κόστα, του Ιντζάγκι και του Πίρλο. Ο νεοαποκτηθείς από την Ίντερ, Πίρλο, τον αποκαλούσε «Τζον Τραβόλτα», λέγοντας ότι οι τακτικές του ήταν ασυνήθιστες και η κύρια στρατηγική του ήταν να παρακινεί τους παίκτες με τις φωνές.

Το ξεκίνημα της Μίλαν με τον Τούρκο θύμισε αυτό της Φιορεντίνα και του Παναθηναϊκού. Ίδιο μοτίβο... Κερδίζει τα μεγάλα ματς στο ξεκίνημα της σεζόν (Φιορεντίνα 5-2, Λάτσιο 2-0, Ίντερ 4-2) αλλά αμέσως μετά ξεκινάνε οι γκέλες. 0-0 με την Μπολόνια την 8η αγωνιστική, ήττα από την τελευταία Τορίνο με 1-0 την 9η αγωνιστική. Ενδιάμεσα των μεγάλων νικών είχαν προηγηθεί άλλες 3 γκέλες: ισοπαλία (2-2) με την Μπρέσια, ισοπαλία (1-1) με την Βενέτσια και ισοπαλία (0-0) με την Μπολόνια. Κάτι σας θυμίζεi, έτσι δεν είναι;

Στην διακοπή του Πρωταθλήματος μετά την 4η Νοεμβρίου ο Τερίμ έμαθε την απόλυσή του ενώ βρισκόταν στην Τουρκία. Τότε γράφτηκε ότι υπήρχε «misscommunication with his players». Στην θέση του ήρθε ο Κάρλο Αντσελότι, που οδήγησε την Μίλαν σε 1 Πρωτάθλημα, 1 Κύπελλο, 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας, 2 Champions League, 2 Σούπερ Καπ Ευρώπης και 1 Διηπειρωτικό.

Αφού έφυγε νύχτα από την Ιταλία, γύρισε στα γνωστά λημέρια της Γαλατά και της Εθνικής Τουρκίας, μέχρι την απόλυσή του από την Γαλατά τον Ιανουάριο του 2022. Η τελευταία του θητεία στην Γαλατά (2017-2022) ξεκίνησε καλά με 2 πρωταθλήματα (2018, 2019), όμως το 2020 τερμάτισε 6ος, το 2021 έχασε το πρωτάθλημα στην ισοβαθμία από την Μπεσίκτας και τον Ιανουαριο του 2022 απολύθηκε έχοντας αφήσει την Γαλατά 12η.

Ύστερα από 2 χρόνια στο ταμείο ανεργίας (1/2022 - 12/2023), επελέγη από τον Αλαφούζο για να μας γεμίσει Πρωταθλήματα. Ο Τερίμ ανακοινώθηκε στις 26/12, λέγοντας ο ίδιος σε δηλώσεις πως τα έχει βρει σε όλα με την διοίκηση για τον επόμενο 1.5 χρόνο. Αυτό φυσικά σημαίνει πως υπήρξε ταύτιση απόψεων στα πλάνα των δύο ανδρών.  

Στους 5 μήνες παραμονής του πρόλαβε να διαλύσει τα αποδυτήρια και να γεμίσει μυϊκούς τραυματισμούς τους παίκτες. «Έκαψε» παίχτες που τους άφηνε στον «πάγο» για εβδομάδες και ξαφνικά τους έβαζε μέσα σε κρίσιμους αγώνες ως βασικούς, με αποτέλεσμα να μην έχουν ρυθμό και να «κρεμάνε» την ομάδα (Αιτόρ, Μπαρτ, Πέρεθ), ενώ το λάθος ήταν του «αυτοκράτορα». Οι πειραματισμοί του σε αρκετά παιχνίδια έχουν μείνει στην ιστορία. 

Η στήριξη που είχε από την διοίκηση αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ενώ στον προηγούμενο προπονητή είχαν υποσχεθεί μόνο έναν αμυντικό κι αυτόν δανεικό στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, στον Τερίμ έφεραν δανεικό τερματοφύλακα (Ντραγκόφσκι), δανεικούς 2 αμυντικούς (Ούγκο, Ακαϊντίν), αγόρασαν 1 επιτελικό μέσο (Μπακασέτας με 1εκ) και έκλεισαν και 8αρι για το καλοκαίρι (Μαξίμοβιτς). Και τον Λημνιό ... δώρο.

Αν και γραφόταν οτι θα ξοδέψουμε άμεσα «10εκ για 3 παιχταράδες» που θα κάνουν διαφορά, τελικά ήρθαν μόνο οι αναφερόμενοι παίχτες. Ο «Τζον Τραβόλτα» που τσακωνόταν και «έβγαζε στη σέντρα» τον Τσέρκι Γκορι, δεν έβγαλε «κιχ» για τα10εκ και την «τρομερή ενίσχυση» του προέδρου. Περιορίστηκε στο να φέρει τους 2 δικούς του για τις μίζες και να δηλώνει «ήρθα για το πρωτάθλημα». Ήξερε που απευθυνόταν άλλωστε.

Τους πρώτους μήνες, μεταμόρφωσε όλα τα «σαπάκια» και παίζαμε μπαλαρα. Αυτα διαβάζαμε στην αρχή, για ανάπτυξη από τον άξονα και τρελή φυσική κατάσταση. Και πως «πετάει» ο ένας και πως «φυσάει» η ομάδα. Η ομάδα «πέταγε», έτρεχε, αλλάξαμε και συστήματα και οτι άλλο μπορούσε να γράψει κάποιος, γραφόταν. 

Μετά (στις γκέλες) μάθαμε οτι τους παίχτες ΔΕΝ τους έφερε αυτός. Αν ΔΕΝ τους έφερε αυτός, σημαίνει οτι τον «καπέλωσαν» και δεν έβγαλε «κιχ». Περίεργο για αυτόν που επαναστάτησε στον Τσέρκι Γκόρι. Ο Αλαφούζος και ο Παπαδημητρίου φαίνεται, είναι πιο επιβλητικοί. Ο Ακαιντίν και ο Ούγκο και ο Μπακασέτας που ήρθαν από την Τουρκία, ήρθαν μόνοι τους. 'Εβαλαν το αυτοκίνητο μπροστά και αυτό τους έβγαλε στο Κορωπί. Ρε τι γίνεται που έλεγε και μία ψυχή... Ο Ακαιντίν και ο Ούγκο (με όρους κιόλας συμμετοχών) που ηταν χειρότεροι απο τον Γεντβαι του Σεπτεμβρίου, που τότε δεν έστριβε.

Όταν ήρθε λοιπόν ο Τερίμ ήμασταν στο -1 από την κορυφή. Ο Παναθηναϊκός του Τερίμ πλέον, ακολούθησε το ίδιο μοτίβο με Φιορεντίνα και Μίλαν. Ξεκίνησε με 2 νίκες με εύκολους αντιπάλους (ΠΑΣ Γιάννινα, Παναιτωλικό) στην Λεωφόρο (2-0 και 2-1) και την ομάδα να βρίσκεται στην κορυφή. Ο μπαοκ και η κούλα βρισκόταν στο -2 και ο οσφπ στο -8. 

           

Το μόνο που χρειαζόταν, ήταν να διατηρηθεί εκεί. Από το επόμενο παιχνίδι χάνουμε την πρωτιά (2-2 με ΑΕΚ). Την μεθεπόμενη αγωνιστική χάνουμε 2-1 από τον ΠΑΟΚ και ακολουθούν 3 γκέλες σε 4 αγωνιστικές. 2-2 με Λαμία, 1-1 με Κηφισιά και 2-2 με ΟΦΗ. Στην ουσία οι γκέλες αυτές σημαίνουνκαι τέλος διεκδίκησης του πρωταθλήματος, αλλά μας κράτησαν ζωντανούς οι γκέλες της κούλας. Στο ξεκίνημα των πλέι οφ ο Παναθηναϊκός κερδίζει τον γαύρο εκτός και την ΑΕΚ εντός, αλλά χάνει εντός έδρας από τον ΠΑΟΚ (2-3). Μία ήττα που ίσως να του κόστισε πολλά τελικά. 

Μετά τις 2 εμφατικές νίκες στα πλει οφ με Λαμία (3-1, 0-5) ο Παναθηναϊκός μεταμορφώνεται στην Μίλαν και την Φιορεντίνα στο κακό τους φεγγάρι. Χάνει με 3-0 από την ΑΕΚ, χάνει εντός έδρας από τον Άρη (0-1) και μαζεύει 4 από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα (4-1). Φυσικά ο «Αυτοκράτορας» απολύεται. 

Στο ενδιάμεσο, πρόλαβε να μας φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου με μόλις 2 νίκες, παίζοντας μέτριο ποδόσφαιρο με Ατρόμητο, γαύρο και μπαογκ και σώθηκε από τον Λοντίγκιν, το δεξί πόδι του «στημένου» πλέον Μλαντένοβιτς, τον Λημνιό και τον «στημένο» Ντραγκόφσκι. 

             

Στα 2 κομβικά παιχνίδια των πλέι οφ (ήττα με 3-0 από την ΑΕΚ και 0-1 από τον Άρη) κατηγορήθηκαν τεχνηέντως παίκτες ως «στημένοι», γιατί ήθελαν να φάνε τον προπονητή. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. 

Στον αγώνα με την ΑΕΚ ξεκινάει στο τέρμα ο Ντραγκόφσκι και βασικός ο Ακαϊντίν, που δίνει ολόκληρο γκολ στην ΑΕΚ (2-0) κάνοντας τραγικό λάθος σε συνεννόηση με τον Ντραγκόφσκι. Στην επίθεση το αριστερό εξτρέμ είναι ο Λημνιός (!). Η 11άδα που έχει παρατάξει δεν «τσουλάει» και στο ημίχρονο αναγκάζεται να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Βάζει ως αλλαγή τον Σπόραρ και για να κυριαρχήσει στο κέντρο βάζει τον Βιλένα (!). Απίστευτο πραγματικά...

Αφού παίζουμε ταυτόχρονα με 2 φορ, βγάζει στο 62' τον Μπακασέτα (τον μόνο που θα μπορούσε να περάσει μια μπαλιά στα 2 φορ) για να μπει ο Βέρμπιτς και αφού είχε αφήσει εκτός αποστολής Γερεμέγεφ και (δώρο) Μαντσίνι. Οι τελευταίες 2 αλλαγές, είναι να μπουν στο 79' ο Μλαντένοβιτς και ο Βαγιαννίδης αντί των Χουάνκαρ και Κώτσιρα. Αλλαγές που φυσικά δεν προσέφεραν τίποτα. Η 3άρα που αρπάξαμε είναι κολακευτική, καθώς η ΑΕΚ είχε και δοκάρι και διαμαρτυρόμαστε μόνο για την φάση του Βέρμπιτς και του Κώτσιρα (από το VAR δεν δόθηκαν πέναλτι). Τελικές 17-7. 

Την επόμενη αγωνιστική έχουμε την ευκαιρία να «ρεφάρουμε», αρκεί να κερδίσουμε τον Άρη. Η 11άδα έχει τέρμα τον Ντραγκόφσκι (μάλλον ήταν ευχαριστημένος ο Τερίμ από τα 3 που έφαγε με την κούλα) και αλλάζει τον Ακαϊντίν με τον Ούγκο. Ο οποίος Ούγκο, στην πρώτη σέντρα του αγώνα, χάνει την κεφαλιά από τον Ζαμόρα και τρώμε το 0-1 στο 5ο λεπτό, που είναι και το τελικό αποτέλεσμα. Η κούλα την ίδια ώρα χάνει από τον μπαογκ 3-2 και εάν κερδίζαμε... 

Είναι ο περίφημος αγώνας που στο τέλος παίξαμε με 3 φορ και κανένα επιτελικό χαφ, παίζοντας στο τελευταίο μισάωρο μόνο με γιόμες. Δεν μπορούσαμε να προλάβουμε τον 34χρονο Φετφατζιδη (ο 23χρονος Βαγιανίδης που τον κυνήγαγε του είχε βγει η γλώσσα). 

Στην ουσία, αν υπήρξαν «στημένοι» παίκτες, ήταν αυτοί που έφερε ο «Αυτοκράτορας» και ήταν υπεύθυνοι για τα γκολ που φάγαμε. Στους 2 αυτούς αγώνες, ο Μπερνάρ θεωρητικά ήταν τραυματίας, αλλά η μαγνητική ήταν καθαρή και περιμέναμε πότε θα αγωνιστεί. Δεν αγωνίστηκε ποτέ...

Αμέσως μετά, φάγαμε 4 στην Τούμπα. Μαντέψτε ποιοι έλειπαν από τους παίκτες που αγωνίστηκαν. Καλά υποθέσατε. Οι 3 «στημένοι». Τερματοφύλακας ήταν ο Λοντίγκιν (αντί του Ντράγκο), στα στόπερ ο Γεντβάι και ο Αράο (αντί Ακαϊντίν και Ούγκο). Ο Βιλένα δεν έπαιξε ούτε λεπτό(!), ενώ ως δια μαγείας έπαιξαν οι Γερεμέγεφ (σκόραρε), Μπερνάρ και Μαντσίνι. Η ομάδα δεν μπορούσε να προλάβει τον  37χρονο Τάισον της μπουγάτσας που έκανε πάλι πάρτυ (γκολ στο 37, ενώ το δοκάρι στο 2 και στο 61 μας γλύτωσε από την 5-6αρα). Βγήκε η προετοιμασία με τους 15 μυϊκους σε 1 μιση μηνα τον Γεναρη!

Αφήνουμε το ποδοσφαιρικό αλαλούμ και πιάνουμε το αλαλούμ των δηλώσεων του «Αυτοκράτορα».

Ερχόμενος, στις 26/12, δήλωσε: «Συμφώνησα με τον Παναθηναϊκό, τα βρήκαμε χτες». Όπως γράφτηκε στον Τύπο, ο Τερίμ είπε: «Ας το κάνουμε για 6 μήνες, ας κάνω την ομάδα πρωταθλήτρια πρώτα». Τελικά έδωσαν τα χέρια για 1.5 χρόνο ύστερα από επιμονή του προέδρου. Η φράση «τα βρήκαμε σε όλα» σημαίνει ότι υπήρχε πλάνο για την φετινή και την επόμενη χρονιά, στο οποίο είχαν συμφωνήσει και οι δύο πλευρές. 

                     

Εξάλλου μόνο «απατεώνας» έρχεται τον Ιανουάριο και τάζει και πρωτάθλημα σε ομάδα που δεν την έχει δημιουργήσει αυτός χωρίς να έχει πλάνο για την επόμενη σεζόν και εννοείται αφού έχει ήδη δει την ομάδα πριν την αναλάβει. Τον Δεκέμβρη που σε μία μέρα συμφώνησες να έρθεις και την επόμενη δήλωνες «θα πάρω το πρωτάθλημα» δεν μιλήσατε για τα πλάνα της επόμενης σεζόν? Δεν είδες τότε το ρόστερ της φετινής σεζόν? Δεν ήξερες το ρόστερ πριν αναλάβεις; Γουρούνι στο σακί δηλαδή πήρες;

Φυσικά μόλις απολύθηκε, άλλαξε το τροπάριο και δήλωσε: «Δεν ταυτίστηκαν τα πλάνα μας για τη νέα σεζόν». Τα πλάνα τα οποία ήταν ήδη συμφωνημένα από τον Δεκέμβριο. 

                         

Στην πρώτη ομιλία του Τερίμ, 27 Δεκεμβρίου, στους παίκτες, ειπώθηκε το εξής: «Όταν θα χάνουμε φταίω εγώ, όταν θα κερδίζουμε νικάτε εσείς». Όταν άρχισαν οι απανωτές γκέλες από τα πειράματα του «Αυτοκράτορα», ο Τερίμ δήλωνε: «Συνεχίζουμε να κάνουμε ατομικά λάθη και να δεχόμαστε γκολ» και στο τέλος «να φύγουν 15 παίχτες». Τελικά όταν χάναμε, έφταιγαν οι 15 παίχτες. Παντελονάτος ο Φατίχ. Οτι γράφτηκε τότε στην Ιταλία. «Missscommunication with his players». 

                

«Ήρθα για να γράψω ιστορία και να κάνω τον Παναθηναϊκό πρωταθλητή» δήλωνε με στόμφο, στην παρουσίασή του. Επιτέλους τέλος οι δηλώσεις «μην υποτιμάτε την ομάντα μου». Καμία επίγνωση της ομάδας,της πραγματικότητας και των αντιπάλων που είχε να αντιμετωπίσει. Ότι ακριβώς συνέβη και στις 2 Ιταλικές ομάδες που πήγε και έφυγε νύχτα. Δηλώσεις, δηλώσεις, δηλώσεις... Εξάλλου για «αρπαχτή» ήρθε την τελευταία στιγμή εδώ ο άνθρωπος. Και όμως. 

Ακόμα και έτσι του δόθηκε αμέσως η ευκαιρία. Βρέθηκε στην κορυφή στις 2 επόμενες αγωνιστικές και το μόνο που χρειαζόταν (ως προπονητής με εμπειρία σε τέτοιες συνθήκες) ήταν απλά να παραμείνει εκεί. Πανεύκολο για έναν προπονητή της αξίας του. Στο τέλος ζήτησε και ... «συγνώμμη».

Όταν αποκλείσαμε τον γαύρο στο Κύπελλο επειδή αστόχησε ο Καμαρά, ενώ στον πρώτο αγώνα δεν μπορούσαμε να τον κερδίσουμε όταν ο γαύρος έπαιζε χωρίς επιθετικούς, καταγράφηκε ο εξής διάλογος μεταξύ Αλαφούζου και Τερίμ. 

- «Έχεις 100 κιλά αρ@@».

- «Πρόεδρε, αυτό είναι το πρώτο δώρο για σένα».

                  

Τότε ήταν όλα καλά και συμφωνούσαν σε όλα μεταξύ τους. Τότε άρεσαν σε όλους οι δηλώσεις αυτές και οι αγκαλιές. Τότε ο αγώνας δεν τελειώνε «αν δεν το πει ο Παναθηναϊκός» και «Σφραγίδα Τερίμ». Παιχταράδες όλοι και 100 κιλά ο προπονητής. Οι αγκαλιές με τον προέδρο, ήταν αποδεκτές.

Όταν προκριθήκαμε επί του μπαοκ, δυστυχώς δεν μάθαμε ποιοί «στήθηκαν» μέχρι το 129, γιατί στο 130 (όταν έπαιζε με 10 παίχτες ο μπαοκ στο ημίχρονο της  παράτασης) βάλαμε γκολ (Λημνιός) και τελικά περάσαμε. Οι «στημένοι», έγιναν ήρωες εκείνο το βράδυ. Τυχεροί... Η τους χάλασαν τα σχέδια ο Λημνιός και ο Σαμάτα. Ποιός ξέρει... Δύο μήνες αργότερα, κόπηκαν τα δώρα για τον πρόεδρο και δεν ταυτίζονταν τα «πλάνα» και τα αεροπλάνα και «να φύγουν 15 παίχτες». 

Τον Ιανουάριο του 2024 δήλωνε για τους παίκτες: «Πριν γνωρίσω την ομάδα μου, δεν θέλω να κάνω μεταγραφή. Τους εμπιστεύομαι». Που σημαίνει ότι ερχόμενος, δεν είχε ιδέα ποιους παίκτες είχε, δεν είχε γνωρίσει καν την ομάδα. Αλλά τους εμπιστευόταν. Το «πως» ... άγνωστο.

              

Στις 13 Απριλίου δήλωνε: «Είμαι ευχαριστημένος από τους παίκτες μου, να δείχνουμε τον χαρακτήρα που πρέπει». Έναν μήνα μετά, μάθαμε από δημοσιογράφο ότι ο Τερίμ ζήτησε να φύγουν 13-15 παίκτες. Οι 15 παίκτες που ζήτησε να φύγουν ήταν αυτοί που στήριζε έναν μήνα πριν και αυτοί που του έφεραν τις προκρίσεις, παρά τα άθλια συστήματα που κατέβαζε στο γήπεδο. 

                           

Το αποκορύφωμα της τρέλας ήταν ότι μετά την δήλωση για φυγή 15 παικτών, ο Τερίμ στις 17 Μαΐου (την ημέρα της απόλυσής του), τους επισκέφτηκε και είπε: «Σας εμπιστεύομαι, θα κερδίσετε τον Ολυμπιακό και θα πάρετε το Κύπελλο». Την μία μέρα είναι ευχαριστημένος από τους παίκτες του, την επόμενη ζητάει να φύγουν αυτοί από τους οποίους είναι ευχαριστημένος, ενώ την μεθεπόμενη τους πιστεύει και τους λέει ότι μπορούν να κερδίσουν τον Ολυμπιακό και να πάρουν το Κύπελλο. Άβυσσος...

          

Οι ίδιοι παίχτες που ήταν ήρωες στο κύπελλο με «σφραγίδα Τερίμ» και είχαν φυσική κατάσταση με τα μαγικά του Τεριμ! Την μια δηλαδή τον έκαναν μάγκα, αλλά μετά άλλαζαν γνώμη και τον «έστηναν». Κανείς δεν κατάλαβε ποτέ τι άποψη είχε τελικά αυτός ο άνθρωπος για τους παίκτες του. Δυστυχώς ούτε και ο ίδιος. 

Μέχρι και για «κλίκες» παιχτών που θέλουν να τον φάνε, διαβάζαμε. Κλίκες παιχτών, υπάρχουν σε κάθε ομάδα. Στην τωρινή Ρεάλ (Βραζιλιάνοι), στον Παναθηναϊκό του 2001-02 και 2010 (Έλληνες),  στον γαύρο του 2008-09 (ρωτήστε τον Λέτο τι τράβαγε), σε εκατοντάδες ομάδες. Και η Μίλαν του 2001 είχε κλίκα Ιταλών, που δεν χώνευαν τον «Τζον Τραβόλτα». Δεν συνωμότησαν όμως εναντίον του για να τον διώξουν. Μόνος του το κατάφερε και εκεί. Το θέμα είναι να «ενώσεις» τους παίχτες, να πιστεύουν σε εσένα και να μπορείς να παίρνεις το 100% από κάθε παίχτη. Αυτά κάνουν έναν προπονητή από απλά καλό, σε έναν προπονητή κατάλληλο και ικανό. Δεν λύνονται όλα με φωνές.

Όπως γράψαμε, στο ξεκίνημα του Τερίμ στο ελληνικό Πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός βρέθηκε μετά τη νίκη επί του Παναιτωλικού στο +2 από ΑΕΚ και ΠΑΟΚ και το +8 από τον οσφπ. Μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ (4-1) στα πλέι οφ, την προτελευταία αγωνιστική, ο Παναθηναϊκός ήταν στο -6 από τον ΠΑΟΚ (που ήταν 1ος), ενώ τον είχε περάσει με 2 βαθμούς ο οσφπ. 

Δηλαδή, στην τελική κατάταξη του έριξε στο κεφάλι 8 πόντους ο ΠΑΟΚ και 10 ο οσφπ. Με ρόστερ πολύ καλύτερο από αυτό με το οποίο διεκδικήσαμε Πρωτάθλημα την προηγούμενη χρονιά. Ευτυχώς, πλην ελαχίστων, όλοι τον πήραν χαμπάρι. «Κιχ» δεν έβγαλαν κάποιοι.

              

Αφού υποστήκαμε όλα αυτά, στο τέλος ο άσβερκος που είχε για βοηθό μας είπε και αχάριστους γιατί «στην Ελλάδα δεν σε αγαπάνε επειδή είσαι Τούρκος». Ο λόγος που δεν σας «αγάπησε» ο κόσμος είναι απλός. 

«Τάξατε» πρωταθλήματα, ήρθατε με έπαρση χωρίς να έχετε ιδέα που έρχεστε, διαλύσατε μία ομάδα με 15 μυϊκούς τραυματισμούς σε 2 μήνες, κάνατε εμμέσως τον κόσμο να στραφεί εναντίον των παιχτών (και ακόμα και τώρα πολλοί θέλουν «να φύγουν 15 παίχτες»), γκέλες με τους μικρούς στην Λεωφόρο (Λαμία, Κηφισιά), γκέλες εκτός (Οφη), εντεκάδες επιστημονικής φαντασίας στα ντέρμπυ (αεκ), 3 φορ με τον αρούλη και νέα ήττα-γκέλα, 4αρα από τον μπαοκ, 38 γκολ παθητικό - επίδοση χειρότερη και από τα 34 γκολ επί Μπόλονι. Τον Αταμάν και την Σελέν, μιά χαρά τους αγαπάει ο κόσμος. 

Ο Τερίμ φεύγοντας από εμάς συζήτησε με το μεγαθήριο της Νέφτσι Μπακού (μια ομάδα που τότε ήταν προτελευταία και χωρίς νίκη στο Αζερμπαϊτζάν) και τελικά κατέληξε στην Αλ Σαμπάμπ, η οποία μια αγωνιστική πριν την αναλάβει ήταν ισόβαθμη στην 5η θέση με την Αλ Αχλί και απείχε 13 βαθμούς από την κορυφή. 

Η Αλ Σαμπάμπ με τον Τερίμ στον πάγκο τελικά τερμάτισε στην 6η θέση, απέχοντας 7 βαθμούς από την 5η και 23 βαθμούς από την κορυφή, ενώ στο κύπελλο αποκλείστηκε στα ημιτελικά από την Αλ Ιττιχάντ και δεν πρόλαβε να πει στον πρόεδρο της ομάδας για «δώρο». Ούτε του είπε ο πρόεδρος Khalid Al Βaltan, οτι έχει «100 κιλά αρχ#$». Δεν μάθαμε ποτέ και αν τους υποσχέθηκε και εκεί ότι είναι πολλά τα 12 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα και «ήρθα να κάνω την Αλ Σαμπάμπ πρωταθλήτρια».        

Την επόμενη σεζόν πορευθήκαμε με τον Αλόνσο και τον Βιτόρια, ενω φέτος μας τελείωσε ο Βιτόρια και μας ήρθε ο Κόντης και ο Ράφα Μπενίτεθ. Οι 2 προπονητές (Βιτόρια - Μπενίτεθ) που ελπίζαμε-ελπίζουμε, στις αρχικές δηλώσεις τους ήταν ειλικρινείς και όχι τσαρλατάνοι. 

Ο πρώτος «στήθηκε» ξεκάθαρα σε 2 μεταγραφικές περιόδους, ενώ ο Ράφα ελπίζουμε να βρει έδαφος να δημιουργήσει κάτι καλό. Και ελπίζουμε να μην μας ξαναφορτώσουν καναλάρχες γειτονικής χώρας, άλλους «καλικάντζαρους» και άλλα «ξωτικά», αφού τώρα έχουμε πλέον ... «εμπειρία».