Στηρίξτε τον επιτέλους...

Πάρτε του ρε του ανθρώπου 3 παίχτες της προκοπής και έγκαιρα. Έναμιση χρονο πριν ξέρατε να φέρετε 4 παίχτες σε 10 μέρες (κυριολεκτικά), τώρα σας έχουν πιάσει ... τσιγκουνιές. Παλεύαμε με Ακαιντιν και Ουγκο να παίξουμε άμυνα. Αυτος εδω παλεύει με τον Μπράουν και τον Τουμπά και προσπαθεί να τους κάνει αμυντικούς της προκοπής. Και έχει φτιάξει μια ομάδα με αρχές και πλάνο.

Στηρίξτε μία φορά σωστά τον προπονητή που αξίζει. Έστω για τα μάτια του κόσμου. Προστασία στην ομάδα δεν παρέχετε, μας σφάζουν σε Ελλάδα και Ευρώπη, οι κληρώσεις 4 χρόνια (στα προκριματικά κυρίως) είναι πάντα οι χειροτερες δυνατές, οι διαιτητές ούτε καν το 50-50 δεν μας δίνουν, τουλάχιστον πάρτε του 3 παίχτες που λείπουν να φτιάξει σωστά την ομάδα. Έγκαιρα, όχι τον Σεπτέμβριο που θα έχουμε αποκλειστεί απ όλες τις διοργανώσεις. Εκτός αν έτσι έκανε στην ... Πορτογαλία.

Η ομάδα είναι πολύ καλύτερη από πέρυσι , ήταν πιο γυμνασμένη σε αυτά τα ματς από τους αντιπάλους της και άξιζε περισσότερα. Το οτι η ομάδα δημιουργεί συνεχώς κλασικές ευκαιριες και μέσα απο την μεγάλη ή την μικρή περιοχή, είναι συλλογική προσπάθεια. Θα ήταν τυχαίο αν το έκανε 1-2 φορές, όμως σε 3 αγώνες παράγουμε καλές ευκαιρίες. Το οτι δεν της τελειώνουμε όμως, είναι ατομική ευθύνη. Δεν μπορεί να κάνει κάτι ο προπονητής για αυτό, η ευθύνη του ειναι μέχρι να μετατραπέι η απλή «φάση» σε «κλασική ευκαιρία».

Εχει ζητήσει ο άνθρωπος 2 παίχτες σε κάθε θεση και δεν έχει ακόμα δεξί μπακ, 8-10αρι, έχει έναν πλάγιο καθαρόαιμο αριστερό επιθετικό (προ 1 εβδομάδας) και δυστυχώς 3 φορ που σε 3 αγώνες έχουν ...  0 γκολ. Και πέρυσι σε όλες τις διοργανώσεις έβαλαν και οι 3 συνολικά 21 γκολ. Τόσα έβαζε ο Μπεργκ μόνος του μόνο στο πρωτάθλημα.

O Παο του 1997-98-99 θα ειχε διασυρθει απο Ρειντζερς και Σαχταρ. Όπως και ο Παναθηναϊκός του 2004, 05, 06, 07, 08, 11, 12. Δεν συζητάμε απο το 2012 και έπειτα για ευνόητους λόγους. Ο φετινός Παναθηναϊκός ΔΕΝ είναι η συνέχεια του Παο των ετών 2000-2003. Το να «φανταζόμαστε» οτι εκείνος ο Παναθηναϊκός θα πέρναγε την Σαχτάρ, είναι άτοπο. Και ο Παναθηναϊκός του 2009 θα πέρναγε την φετινή Φενέρ στον ημιτελικό και θα έπαιρνε το πρωτάθλημα με τον γαύρο, αλλά μας τελείωσε εκείνος ο Παναθηναϊκός. Φτιάξαμε έναν νέο.

Η Ρέιντζερς δεν είναι «ξυλοκόποι», η Σαχτάρ δεν είναι «καφενείο», η Λανς δεν ήταν «χωριό», ο Άγιαξ δεν ήταν «τελειωμένος», η Μαρσέιγ δεν ήταν «τα γαλλάκια», η Σλάβια δεν ήταν «ανύπαρκτη». Παλεύουμε συνεχώς με δυσκολότερες ομάδες και έχουμε καταφέρει αρκετά.  

Κάθε καλό που προσπαθεί να δημιουργηθεί σκοντάφτει πρωτίστως στην ίδια την διοίκηση (μνημόνια - υποβιβασμός - αποκλεισμός συνολικά 5 ετών από ευρωπαϊκές διοργανώσεις) και έπειτα στην λογική οτι αν δεν πάμε στο γήπεδο θα αλλάξουμε τα πάντα. Ειδικά κιόλας αν γκρινιάζουμε για το παραμικρό (έχουμε - δεν έχουμε αφορμή) είμαστε και in και μας γουστάρουν και όλοι γιατί «πολεμάμε».

Κάθε γκρίνια που ακούγεται, προέρχεται είτε από αντιπάθεια προς τη Διοίκηση ή από γενικότερη μίρλα που βαραίνει τον ΠΑΟ εδώ και δεκαετίες, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων. Είναι κρίμα να παίρνει η μπάλα μαζί τα «ξερά» και τα χλωρά. Όταν δεν παίζουμε καλά να γκρινιάξουμε αγωνιστικά, αλλά όταν παίζουμε καλά δεν έχουμε λόγο. 

Το διοικητικό κομμάτι θέλει άλλη αντιμετώπιση. Η γκρίνια, η αποχή, το βρίσιμο, δεν το αγγίζει. Αλλιώς θα είχε φύγει η διοίκση μετά από τα άδεια γήπεδα (5 και 6χιλ μέσο όρο στην Λεωφόρο), τις επισκέψεις σπίτι, τα 2 συλλαλητήρια, τα πανό σε Ελλάδα και Ευρώπη. Δεν παράγει αποτέλεσμα αυτός ο τρόπος. Δυστυχώς.

Οπότε το κύριο βάρος πέφτει (ξανά) στην διοίκηση να ενισχύσει ΤΩΡΑ την ομάδα και έπειτα σε μας να κάνουμε το καθήκον μας. Και ας μην το κάνουν οι άλλοι.