Μέρος πρώτο...

Η πάγια θεση μας είναι οτι ΟΛΑ έχουν ιεραρχία σε έναν οργανισμό. Στον τρόπο λειτουργίας, στον τρόπο καταμερισμού ευθυνών, στους θριάμβους και στις αποτυχίες. Το γνωστό τρίπτυχο «διοίκηση, ομάδα, κόσμος», έχει την ίδια εφαρμογή και εδώ. Η φετινή χρονιά θα κριθεί ως η 2η της νέας εποχής. Όχι όμως μόνη της. Αν κριθεί ανεξάρτητα, είναι αποτυχημένη, όπως είναι σε κάθε άθλημα όταν δεν κατακτάμε το πρωτάθλημα. Οπότε το πρώτο κείμενο αφορά την ... διοίκηση.

Η διοίκηση πέτυχε σε αυτή την διετία το σημαντικότερο όλων. Και ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ το σημαντικότερο. Κατάφερε να πάρει το κλειστό Οακα με όρους που την συμφέρουν και ΧΩΡΙΣ να δώσει κάποιο αντάλλαγμα στο κράτος (έτσι και αλλιώς δίναμε υπερβολικό ενοίκιο εδώ και 30 έτη). Τι σημαίνει αυτό; Έσοδα ικανά ώστε να συντηρούν την ομάδα στο κορυφαίο επίπεδο για όσο το επιθυμεί η διοίκηση. 

Έκανε μέχρι και τους αλλοίθωρους να ζητάνε άρον άρον το εξοχικό ανακαινισμένο και τσαμπέ και να τρέμουν στην ιδέα οτι θα γίνει το Φ4 στο Οακα, στο καλύτερο παρκέ της Ευρώπης και ο Παναθηναϊκός θα ακουστεί παντού. Από την άλλη τα ακριβά εισιτήρια καθιστούν μη εφικτή την προσέλευση σε αρκετό κόσμο, όπως επίσης αλλάζουν την «σύσταση» της πράσινης εξέδρας. Αναμενόμενα και επόμενα όλα όμως.  

Η διοίκηση έπραξε ορθά με την πρόσληψη του Αταμάν, του καλύτερου εν ενεργεία προπονητή της Ευρώπης με 6 Ευρωπαϊκά (3 Ευρωλίγκες) σε σχεδόν 20 χρόνια και τίτλους σε κάθε ομάδα που προπόνησε. Η διοίκηση δαπάνησε όσα χρειάζονταν για να στελεχωθεί η ομάδα αξιοπρεπέστατα με κορυφαία ονόματα και να διεκδικεί στα ίσα πλέον εγχώριους και ευρωπαϊκούς τίτλους. Το αποτέλεσμα την πρώτη χρονιά ήταν εκκωφαντικό. Πρωτάθλημα συντρίβοντας τον γαύρο και την διαιτησία και Ευρωπαϊκό στα μέσα μούτρα αυτών που πλάσαραν ως επιτυχία τις συμμετοχές σε Φ4. Πιθανότατα αν μας έλεγαν πέρυσι οτι «θα πάρουμε με αυτόν τον τρόπο Πρωτάθλημα και Ευρωλίγκα, αλλά δεν θα πάρουμε πρωτάθλημα 3 χρόνια σερί», να το παίρναμε μετά χαράς!!! Λέμε τώρα...

Τι ... ξέχασε όμως η διοίκηση; 

Οτι οι τίτλοι θέλουν δουλειά εντός και εκτός του παρκέ. Η ατέρμονη κόντρα με τον Μπερτομέου για χρόνια, δεν άφησε την ομάδα ήσυχη ακόμα και όταν άλλαξε το όνομα του CEO στην Ευρωλίγκα. Οι κακές διαιτησίες συνεχίστηκαν μέχρι το Φ4. Εκεί και πέρυσι όπως και φέτος, έγιναν κανονικοί διαιτητές. Στην Ελλάδα τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα. Μετά την Α2 του γαύρου, επαναπαυθήκαμε. Ο γαύρος ανενόχλητος έπραξε μεθοδικά, αυτά που ξέρει να κάνει. ΕΟΚ και ΚΕΔ πλέον δρουν ανεξέλεγκτα και μάλιστα στις περσυνές εκλογές της ΕΟΚ ο Λιόλιος βγήκε με 78% . 

Τα αποτελέσματα τα είδαμε πέρυσι και φέτος. Το οτι πέρυσι κερδίσαμε ΚΑΙ αυτούς, δεν πρέπει να είναι ο κανόνας. Δεν έχουμε ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να κερδίζουμε την διαιτησία, ούτε έχουμε υποχρέωση να φέρουμε τον Τζόρνταν και τον Λεμπρόν στην ομάδα. Έχουμε υποχρέωση να ΜΗΝ αφήνουμε ΕΟΚ και ΚΕΔ να δρουν ανεξέλεγκτες και να μην αφήνουμε την ομάδα απροστάτευτη. Και αυτο γίνεται εδώ και χρόνια. Εν γνώσει μας. Αν καταφέρουμε να επιστρέψει μία φυσιολογική συνθήκη στην Α1, τότε η διοίκηση θα έχει κάνει πολύ καλή δουλειά.

Τέλος, η συνεχής ενασχόληση της διοίκησης με τα μμε και όχι με την πραγματικότητα, έχει αρνητικά αποτελέσματα. Κανείς δεν κέρδισε κάτι κάνοντας πόλεμο από ίνσταγκραμ και το φειςμπουκ. Ο πόλεμος κερδίζεται με πράξεις και όχι με ανακοινώσεις. Πέρυσι στον τελικό της Ευρωλίγκας, η διοίκηση δεν υπάρχει στις φωτογραφίες των πανηγυρισμών. Φέτος η διοίκηση ζητούσε το πρωτάθλημα για λογαριασμό της και μάλιστα με 3-0, χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός λόγος να γίνει αυτό το αίτημα.

Κανείς δεν ξέρει αν αυτό άλλαξε τον ρου των γεγονότων όπως έγραψαν οι γαύροι στο πανό για να μας πικάρουν. Το σίγουρο είναι οτι ΔΕΝ πέτυχε. Πιθανότατα και χωρίς αυτό το γεγονός, θα χάναμε πάλι το πρωτάθλημα. Αλλά αυτά είναι εικασίες. Αυτό που δεν είναι εικασία είναι η μετάλλαξη των πράσινων οπαδών με όλα αυτά τα γεγονότα, καθώς ο αρχικός «πανηγυρισμός», τα «συγχαρητήρια» και η ειρωνεία (μετα το 1-0 στους τελικούς) σε όσους προέτρεπαν σε ένα ήρεμο κλίμα και «ανταρτοπόλεμο», έγιναν «αφορισμοί» και «κατάρες» στα ίδια πρόσωπα που πριν επευφημούσαν. Αλλά με τους οπαδούς θα ασχοληθούμε στο τελευταίο μέρος.

Εν ολίγοις. 

Η συγκεκριμένη διοίκηση με  τα καλά της και τα αρνητικά της, κατάταφερε να εξασφαλίσει έδρα, να φέρει ευρωπαϊκό και να πάρει πρωτάθλημα και κύπελλο σε 2 χρόνια κερδίζοντας όποιον βρήκε μπροστά της. Αντίπαλες ομάδες, παιχτες, προπονητές, Ομοσπονδία, ΚΕΔ, Μπόλεκ και Λόλεκ, όλοι γονάτισαν πέρυσι. Και φυσικά φέτος δεν θα άφηναν να συμβεί το ίδιο. Και αυτό είναι το βασικό ψεγάδι, καθώς στρατηγικά δεν υπολογίσαμε σε όλες τις παραμέτρους, τι εστί γαύρος. Είναι αφέλεια να πιστευεις οτι κάθε χρόνο θα κερδίζεις τους πάντες και είναι αφέλεια να πιστεύεις οτι ο γαύρος που δεν έχει κανένα ηθικό φραγμό, δεν θα προσπαθούσε ακόμα πιο ξεδιαντροπα φέτος από πέρυσι.. 

Πρέπει να δώσουμε όμως την δυνατότητα στην ομάδα να διεκδικήσει με ίσους όρους τα πρωτεία στην Ελλάδα ξανά. Στις περσυνές εκλογές δεν το καταφέραμε, φέτος πολεμήσαμε από ίνσταγκραμ μόνο, όποτε του χρόνου ως πιο σοφοί και βλέποντας τα σημεία που παραλείψαμε και ήμασταν απρόσεκτοι φετος, θα βρούμε τον τρόπο να μην πάμε για 3η χρονιά (και 5η συνολικά), σαν πρόβατα σε σφαγή. Δεν αξίζει σε τέτοια επένδυση να την λεηλατεί ο κάθε μαγκλογιάννης και ο κάθε παπαπέτρου. Δεν αξίζει πραγματικά. Τα ζήσαμε στην μπάλα, ας μην τα ζήσουμε και εδώ.

Η τρίτη χρονιά της νέας «μορφής» του τμήματος, θα είναι και αυτή που θα καθορίσει αν όλα αυτά πήγαν στράφι, ή αν άξιζαν. Υπομονή και στήριξη οτι και να γίνει. Μην τα ξεχνάμε αυτά. Και ένα «ευχαριστώ» για τα όσα έχει καταφέρει η διοίκηση μέχρι τώρα εδώ και πολλά χρόνια.