Lying makes a probem part of the future; truth makes a problem part of the past

O Pitino έφυγε. Δεν έχει τόσο σημασία το ΠΩΣ εφυγε, αλλά ΟΤΙ έφυγε. Δεν έχει σημασία ο τρόπος, αλλά η κατάληξη. Δεν θα κατηγορήσει κανείς την διοίκηση γιατί έφυγε ο Πιτινο, που απο την αρχή της πρόσληψής του έλεγε αυτό ακριβώς που έκανε. Οτι θα φύγει το καλοκαίρι.


Ο Πιτίνο μέχρι και λίγες μέρες πριν τα πλει-οφ με την Ρεάλ είχε ως πρωτη σκέψη την επιστροφή. ΟΧΙ την παραμονή.  Ας έβγαιναν ρεπορτάζ και «ειδήσεις» μέσα από την ομάδα για 50-50 να μείνει και διάφορα άλλα. Η προηγούμενη πρόταση είναι προσωπική γνώση και όχι ρεπορτάζ από insinders.

Διαβάζουμε για το μπάτζετ που του δίναμε, μεταγραφές, συμβόλαιο κλπ κλπ. Οτι του δώσαμε τα παντα και αυτός ενώ ήταν στο 90-10 να μείνει, τελικά έφυγε. Φυσικά αυτές οι «πληροφορίες» προέρχονται από «ραντεβού» όπου οι παρόντες ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ο Πιτίνο και 2-3 άλλοι. Άρα για να έχουμε «αποκαλύψεις» και λεπτομέρειες και να μην έχει πει ούτε λέξη για τις συζητήσεις αυτές ο Πιτίνο, καταλαβαίνουμε την πλευρά της «διαρροής» των πληροφοριών αυτών. Δεν ήταν ραντεβού σε δημόσιο χώρο με παρουσία ρεπόρτερς, ούτε σε συνέντευξη τύπου.

Η απώλεια του Πιτίνο δεν είναι η απώλεια ενός προπονητή. Προπονητή θα βρούμε. Είναι η απώλεια ενός ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ. Ενός ανθρώπου που δημιουργεί καταστάσεις και συνθήκες για να λειτουργήσουν όλα τέλεια και να παράγουν σε βάθος χρόνου το ζητούμενο αποτέλεσμα. Αυτό ζήταγε. Σεβασμό και όραμα δλδ. Κληρονομιά. Να δημιουργήσει τον Παναθηναϊκό που είναι αντάξιος της ιστορίας του, σε νοοτροπία, σε φιλοσοφία, σε συνθήκες, σε επίπεδο. Τα υπόλοιπα όπως δήλωνε, θα ακολουθήσουν. Οτι ακριβώς δημιούργησε ο Ζέλικο (και οι αφοί) και καίμε ακόμα στο ρεζερβουάρ του τμήματος, μέχρι να τελειώσει. Ένα μικρό refill μας έκανε ο Πιτίνο.


Δεν τον ενδιέφεραν τα λεφτά από την αρχή. Στην ηλικία που είναι εχει εξασφαλίσει τα πάντα. Κίνητρο έψαχνε, κίνητρο και συνθήκες να παράγει και να προάγει «μπασκετικό πολιτισμό». Αν τα έβρισκε, θα έμενε, αν όχι θα έφευγε. Πιθανότατα δεν ενδιαφερόταν να γίνει ... πρόεδρος. Δεν είχε «όρεξη» για κάτι τέτοιο. Τα λεφτά δεν αγοράζουν τα πάντα.
You can buy fashion, but u cant buy style. You can buy luxuries, but not culture. You can buy comments-articles-reporters, but u cant buy respect.

You can buy food, but not appetite. Βασικό. Αν ο Πιτίνο είχε «όρεξη», έπρεπε να την συντηρήσουμε. Ίσως να μην νοιαζόταν απλά για το φαγητό. Αλλά για την γεύση. Την απόλαυση που σου δημιουργεί ένα σωστό φαγητό, σερβρισμένο στις σωστές συνθήκες. Αν το κάνεις σωστά, ακόμα και ένα απλά καλό πιάτο «μεταμορφώνεται». Αλλά στον σωστό χώρο, με τις σωστές συνθήκες, τη σωστή παρέα, την σωστή διάθεση.

Έφυγε. Και αυτό δεν αλλάζει. Ο διάδοχος είναι ο Πεδουλάκης. Τον ξέρουμε και μας ξέρει. Ο Αργύρης ΔΕΝ ειναι ο καλυτερος ελληνας προπονητής. Αν ειναι, τότε καναμε 2 φορές το ιδιο λαθος. Τον διώξαμε. Και τον αντικαταστήσαμε με τον Αλβερτη (και τον Πριφτη) και μετά με τον Πασκουαλ.Ο Πεδουλάκης ΔΕΝ ήταν ελεύθερος. Είχε άλλα 2 χρόνια συμβόλαιο με το Περιστέρι. Αλλά το σπάσαμε. Ίσως αν ενδιαφερόμασταν για άλλα ονόματα πριν ανανεώσουν (Ιτούδης) η πριν δείξουν που θα πάνε (Σάρας) να είχαμε επιπλέον επιλογές. Επιλέξαμε Πεδουλάκη. Δεκτό.

 
Ο Πεδουλάκης είναι πολυ καλός σε αυτό που κάνει. Το αν μας κάνει αυτό που κάνει, είναι άλλο θέμα. Είναι πολύ καλός άνθρωπος και χαρακτήρας. Ο Αργύρης ξέρει τι θέλει και ξέρουμε τι μας δίνει. Και δεν υπάρχει πρόβλημα με την επιλογή του, αλλά με την .... παρουσίαση του. Είναι τίμιο να πεις οτι το μπατζετ φτάνει για Πεδουλάκη και για «λαβράκια». Ο κόσμος το καταλαβαίνει. Και εκτιμά την ειλικρίνεια, όχι το δούλεμα και το «σανό».


Αυτό που δεν είναι τίμιο είναι να παρουσίαζεις τον Πεδουλάκη ως τον «καλύτερο Έλληνα προπονητή», η ως τον «δεύτερο καλύτερο Ευρωπαίο προπονητή», το ρόστερ ως «έτοιμο για Φ4» και «νέος ... τάδε» και «η πιο αθλητική φροντ λαιν της ευρώπης» και άλλα τέτοια ευτράπελα. Αυτό δεν αποτελεί δείγμα σεβασμού ως προς την ομάδα και τα στελέχη της.

Το πρώτο δείγμα «σεβασμού» δεν θα αργήσει να συμβεί. Αν πχ φέρει τον νέο «Τζέιμς» και διαφωνήσουν, ποιά θα είναι η κατάληξη? Αν χάσουμε με 20 από την Αεκ, όπως χάσαμε (88-63) από τον Οσφπ το 2016-17 που εκδιώχθηκε, η με 10 από το Περιστέρι (80-72) όπως έγινε φέτος τι θα συμβεί? Γιατί απολύθηκε ο Πεδουλάκης με 25 πόντους ήττα από τον Οσφπ και όχι ο Πιτίνο με 10π ήττα από το...Περιστέρι ?


Ο «σεβασμός» δεν αγοράζεται, ούτε επιβάλεται. Την πρώτη σεζόν του Ομπράντοβιτς, έγινε χαμός στα αποδυτήρια με τον Φράγκι (στον αγώνα με την Δάφνη) για το ποιός κάνει «κουμάντο». Το θέμα λύθηκε άμεσα και η κατάληξη από το 2000 μέχρι το 2012 ήταν 5 ευρωπαϊκά και 11 πρωταθλήματα και 8 Φ4. Χωρίς πάντα να έχουμε το καλύτερο ρόστερ.


Τα λεφτά δεν βάζουν καλάθια, ούτε γκολ. Οι αθλητές το κάνουν. Με τον Αργύρη θα ήμασταν στο Φ4 του 13, αν δεν μας έκλεβαν στην Βαρκελώνη. Και πάλι θα ήμασταν η εξαίρεση στον κανόνα. Με καλές επιλογές στο τότε ρόστερ, πήρε ανετότατα το νταμπλ. Με τον τρόπο που ήξερε. Πήγαινε τους αγώνες στους 65-75 πόντους (51-64, 63-52, 72-76) και κέρδιζε εύκολα. Ναι είχε τον ΔΔ, αλλά και άλλοι τον είχαν μετά και δεν έφτασαν ΚΑΝ μέχρι εκεί.

Για να πας Φ4 (που είναι στόχος πλέον) χρειάζεσαι ένα από τα παρακάτω, ως ελάχιστη προυπόθεση.

1) Μεγαλύτερο μπάτζετ από τις άλλες ομάδες (πχ Τσσκα)
2) Καλύτερες διαιτησίες από τις άλλες ομάδες (πχ Ρεαλ-Φενερ-Οσφπ)
3) Καλύτερο προπονητή (πχ Τσσκα-Φενερ)
4) Καλύτερο ρόστερ εκείνη την στιγμή (πχ Ρεάλ, αντίστροφα η Φενέρ με 2 βασικούς απόντες και άλλους 2 τραυματίες έχασε ευρωλίγκα και πρωτάθλημα)

Το 1996 με τους καλύτερους Έλληνες και Ντομινίκ-Στόγιαν είχαμε το καλύτερο ρόστερ. Ίσως και το ακριβότερο. Το 2000 και το 2009 είχαμε το καλύτερο ρόστερ και τον καλύτερο προπονητή (το 2009 και ένα από τα μεγαλύτερα μπάτζετ). Το 2002, 2005, 2011 και 2012 τον καλύτερο προπονητή. Πάντα όμως είχαμε ενα σημείο υπεροχής.

Τι θα έχουμε από αυτά , την σεζόν που μας έρχεται? Μάλλον τπτ. Σε αυτή την περίπτωση, θωρακίζεις αυτό που έχεις. Δεν το κάνεις ευάλωτο γραφοντας πάλι για Φ4 και 7ο. Σέβεσαι το υλικό και τους ανθρώπους που έχεις. Τους προστατεύεις, δεν τους εκθέτεις. Προστατευεις το ιδιο το τμημα ετσι. Αν προστατευτεί και δεν εκτίθεται σε τέτοια επίκνδυνα «φαινόμενα», θα ξαναφτάσει στον προορισμό του. Αρκεί να υπάρχουν όλες οι προυποθέσεις που ανέφερε ο Πιτίνο και που δημιούργησε ο Ομπράντοβιτς.





Στο χέρι μας είναι. Με την σωστή σειρά. Διοίκηση-προπονητής-ομάδα-κόσμος. Ενωμένοι και με σωστή νοοτροπια, θα φτάσουμε ξανά εκεί που σταματήσαμε το 2012. Με γνώμονα όμως το καλό του συλλόγου, του τμήματος του ονόματος μας και τελευταία του «επιθέτου» μας.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου